Mayalı Hamur

Güncellenemeyen blog üzgün olur mu:(((

2009-06-09T06:06:00.000-07:00

3 aydır güncellenmeyen blog üzgün olur mu? Blog yazarı vicdan azabı içinde kıvranır mı? Cevap veriyorum: EVETTTT!
Bu tez çalışması beni hasta etti, yordu, içimi sıkıntıyla doldurdu... Bir düre öncesine kadar seneye doktoraya başlayabilmek için tüm hazırlıklarını yapan ben en az iki yıl erteledim:)))
17 Haziran büyük gün...
Tüm bunlar yetmezmiş gibi bir de diyetteyim. Neredeyse hayatımda ilk defa uzun bir süredir hiç bir şey pişirmiyorum.
Tam buğday unu, tam ekmek, sebze vs vs...

Giresun'da şu an tam kiraz zamanı. Ortalık yukarıda gördüğünüz kirazlara benzeyen nefis kirazlarla dolu. Bizim evin tepesinde de kocaman iki ağaç var.

Tezi felan bitirip uzun süreliğine Giresun'a gidip kirazların ve daha sonra da fındıkalrın içinde yüzmek istiyorum:)))

Şehir

2009-03-09T03:20:00.000-07:00

Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim, dedin
bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.

Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir.
Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.
Başka bir şey umma-
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de.

KAVAFİS

Mısır Unlu Ekmek

2009-03-01T22:44:00.001-08:00

Zaman zaman yoğunluktan veya tembellikten dışarıdan alınan ekmeklerle muhabbetimi ilerletsem de gönlüm her zaman evde ekmek yapmaktan yana. Maya kokusu vetaze pişmiş ekmek kokusu bir evi yuva, bir mutfağı pastane kıvamına getirebiliyor bence. Ekmek pişirme konusunda biraz yavaşlayınca haliyle çeşit deneme konusunda da yavaşlıyorum. Çok değişik bir ekmek olmamasına rağmen içinde mısır unu olması, yaş mayayla yoğurulması ve malzemenin bol kullanılması açısından denenmeye değer. Çıkış noktamız her zamanki gibi 40 fırın ekmek sitesi.

Malzemeler:

3 bardak tam buğday unu

3/4 bardak beyaz un

3/4 bardak kepek unu

1/2 bardak mısır unu

1/2 paket yaş maya

1 su bardağı ılık süt

2 kaşık pekmez (ben harnup kullandım)

1 tutam tuz

1 tutam şeker

1 kaşık tereyağ

2 su bardağı ılık su

Mavi haşhaş

Susam

Unları bir kapta eleyerek karıştırdıktan sonra, ılık süt ve şeker ile eritilmiş ve 10 dakika bekletilmiş mayayı katıp yoğurmaya başlıyoruz. Daha sonra pekmez, margarin, tuz, su katıp yoğurmaya devam ediyoruz. Bu noktada su miktarını biraz da kendimiz ayarlıyoruz. yani yumuşak kıvamlı bir hamur olması için gerektiği kadar su katıp yoğurma işlemini tamamlıyoruz. Sıcak bir yerde ve ağzı kapalı bir halde 45 dakika mayalanmaya bırakıyoruz. Mayalanan hamuru gazını almak için çok kısa bir süre daha yoğurup istediğimi şekli veriyoruz. Ben bu noktada hamuru ikiye ayırıyorum. Biraz da bu yüzden malzemeyi bol kullanıyorum. Bir kısmını yuvarlak küçük küçük yapıp hamurun geri kalan kısmını ise ekmek kalıbına yerleştiriyorum. 30 dakika da kapların içinde mayalanmaya bıraktığınuz hamurun üstüne fırçayala çok az su sürüp fazla derin olmaya çizikler atıp haşhaş ve susam serpiyoruz.

Önceden ısıtılmış fırında 45-50 dakika kadar pişirip biraz fırında beklettikten sonra alıyoruz. Tel ızgara üzerinde soğutmaya bırakıp daha sonra dilimliyoruz.

Ofis kahvaltısıiçin hazırlayıp arkadaşlara getiriyoruz:))

Afiyet olsun...

Bambu* Dalında Çikolatalı Topkek...

2009-02-25T00:05:00.000-08:00

Tez yazmaya başlamamla mutfaktan uzaklaşmam arasındaki doğru orantı halen devam etmekte. Bu aşamada mutfakta sadece gündelik yemek ihtiyacımı karşılayacak besinler pişmekte ve fotoğraflanamadan yenmekteler. Kafam başka şeylerle meşgul olduğundan fotoğraf makinası ve yemek - pasta bir araya gelemiyor.

Ancak bu topkekler şirkete geldikleri için fotoğraf makinasıyla buluştular. Ofisteki arkadaşlara getirdiğim bu pastacıklar benim pişirmekten asla vazgeçemeyeceğim şeyler. Hem yapımı hem de tipine bayıldığım bu minikleri yerken de aynı eğlence devam ediyor.

Tarife gelince tamamen uyarlama:)))

Malzemeler:

2 yumurta

1 su bardağı pudra şekeri

1 su bardağı sıvı yağ

1 su bardağı İçim çikolatalı süt

3 yemek kaşığı çikolatalı puding

2 yemek kaşığı filtre kahve

1/2 çay bardağı su

2 yemek kaşığı kakao

1 su bardağı doğranmış kuvertür çikolata

1 su bardağı çekirdeği çıkarılmış vişne

2 su bardağı un

1 paket kabartma tozu

1 paket vanilya

Yumurta, pudra şekeri köpürünceye kadar çırpılır ve sırasıyla içine sıvıyağ ile çikolatalı süt katılır. Bu karışım tamamlandıktan sonra kakao, pudra şekeri, puding ve vanilya elenerek katılır, çırpılır. Bu aşamada fitre kahvenin bir kaşığı toz halinde, 1 kaşığı ise çay bardağındaki suyun içinde eritilerek karışıma katılır. Çikolatayı da katıp hafifçe karıştırırız.

Son olarak un ve kabartma tozu elenerek hamura katılır. Orta kıvamda biraz da bolca bir hamur elde edilip muffin kalıplarına dökülerek arasına vişne konulur. Önceden ısıtılmış fırında 20-25 dakika pişirilir. Kürdan testini uygulayarak pişirmeyi tamamlarız.

Bol kahve ve çikolata aromalı keklerimiz hazır oluyor.

Afiyet Olsun...

* Çiçeğin bambu olup olmadığından çok emin değilim açıkçası. Bilen varsa bana yazsın. Ama fotoğraf çekimi için hoşuma gitti açıkçası:)))

* Pastacı Burcu'nun sitesinde topkeklerin üstünün çatlaması için pudra şekeri kullanılması gerektiği belirtiliyordu. Ben de buna dayanarak tarifte pudra şekeri kullandım. Ancak benimkiler çatlama işini aştı biraz:))) Bu seferkiler neden bu kadar çatladı anlayamadım.

* Büyük topkekleri pişirdiğimiz 12'li ya da 9'lu kalıplar gibi küçük de var mı acaba? Eminönü'ne gitttiğimde teklilerine veya kağıtlara rastladım hep. Hem teflon hem de minik hazneleri olan bütün kalıp istiyorummm. Neredeler acaba??

Ben tez yazmaya gayret ederken...

2009-01-26T00:25:00.000-08:00

Yüksek lisansa başlarken birileri bana 'Hacer, tez yazma döneminde dünyayla bağlantın kopabilir.' deseydi eğer yine de başlar mıydım bilemiyorum:))) Zira şimdiye kadar herşey gayet güzel devame derken tez konusu gelince resmen tutuldum. Binlerce sayfa okunması gerken makale ve kitap bana bakıyor ben onlara bakıyorum. Alan araştırması için sahaya iniyorum fotoğraf makinası bana bakıyor ben alana:))) yazmak istediğim çok şey var da bir türlü toparlanamıyorum sanırım. Bu gün ilk jüriye gireceğim ve deli gibi heyecanlıyım.

Bu keki çalışmalar hızlanmadan önce yapıp ofise getirmiştim. Ama tarifi nereden aldığımı hatırlayamıyorum şimdilik:))

Hatırlayınca onu da yazacağım...

Çok fenayım çookkkkkkkkk...

*Çooook sonra hatırladım. İşte tarif buradaaaa

http://www.portakalagaci.com/oburcuk/2006/04/en_gzel_islak_k.html

Reçel...

2009-01-12T12:28:00.000-08:00

Yaz ayları gelmişken,

Biraz reçel kaynat

Vişne yahut çilekten.

Eylül ayrılık demektir,

Nafile kurtuluş yok

Bir gidip bir gelmekten.

Bu sefer kısmetimde

Karlı bir şehir olmalı;

Çamlıkları bulunur,

Şöyle bol manzaralı.

Üşümem merak etme

Sıcak tutar yün fanila,

Olmazsa örtünürüm

Battaniyeyi iki katlı.

O vakit o kış kıyamette

Ne kadar makbule geçer tatlı.

Kahvaltımı önüme serer,

Reçele ekmek banar, yerim.

Seni düşünür,

Kendi eliyle yapmıştı, derim.

B.Necatigil

AZÎZ MAHMÛD HÜDÂYÎ HZ. (1541-1628)

2009-01-12T01:16:00.000-08:00

Osmanlı devri İstanbul velîlerinin büyüklerindendir. Asıl adı Mahmûd'dur. "Hüdâyî" ismi ve "Azîz" sıfatı kendisine sonradan verilmiştir. Cüneyd-i Bağdâdî Hazretleri'nin neslinden olup, "seyyid"dir. Bunu ilâhîlerinin birinde:Ceddim ü pîrim sultan
Sensin yâ Resûlallâh
diyerek kendisi de ifâde eder.
Koçhisar'da doğmuş, çocukluğu Sivrihisar'da geçmiştir. O, bir asra yakın ömür sürmüş ve sekiz pâdişâh devrini idrâk etmiş bir gönül sultanıdır. Asrında, gerek eserleri, gerekse sohbet, irşâd, vaaz ve nasîhatleri ile ümmet için bir feyiz kaynağı olmuştur.
İlim, tasavvuf ve edebiyat sahalarında parlak bir hüviyete sahip bulunan Hüdâyî Hazretleri, mâneviyat rehberleri arasında müstesnâ bir mevkii hâizdir. O, kuruluş yıllarında Şeyh Edebali Hazretleri'nin yapmış olduğu kıymetli irşâd, hizmet ve faâliyeti, aynı aşk, vecd ve heyecanla yürütebilen nâdir bir mânevî şahsiyettir. Allâh rızâsı istikâmetinde ihlâs, samîmiyyet ve gayret üzere hareket eden Hüdâyî Hazretleri, sahip olduğu zâhirî ve bâtınî liyâkat sebebiyle de hem pâdişâhların hem de bütün teb'anın sevdiği bir Hakk dostu olarak tebârüz etmiştir.Osmanlı'nın yükselişten yavaş yavaş duraklamaya doğru seyir takip eden bir devrinde yaşayan Hüdâyî Hazretleri, bir yandan sultanlarını âdil, gayretli ve mâneviyat bakımından zinde olmaları için büyük himmetler sarfetmiş, bir yandan da birtakım kargaşadan bunalan devlet ricâlinin ve halkın gönül yaralarını âdetâ hâzık bir hekim gibi sarmasını bilmiştir. Bundan dolayı hemen herkes, onun sohbet, irşâd ve hizmet sofrasına koşarak ferahlamış; dergâhı, bir seâdet ve gönül mekânı olmuştur.
Gerçekten onun devri, seâdetle felâketin birbirini takip ettiği çileli bir zamana rastlamaktadır. Zîrâ siyâsî bakımdan gittikçe artan ve ictimâî bünyeyi de son derece sarsan çalkantılar, bu devirde görülmeye başlamıştır. Askerdeki disiplin ve nizamın sarsılıp bozulmasının fecî bir surette II. Genç Osman'ı katletme derecesine ulaştığı ve IV. Murâd'ın tahtının önünde sadrazamı Hâfızlarının tahta bile bulaşmış olduğu düşünülürse, o günlerin siyâsî ahvâli daha iyi anlaşılır.
İşte böyle çalkantılı bir devirde İslâm tasavvufunun tesellî edici nefhasıyla Hakk'ın ve hakîkatin sesine çağıran Hüdâyî Hazretleri, dergâhına diğerlerine nazaran çok farklı bir hüviyet kazandırmıştır. Öyle ki, devlet idâresinde azl ve nefyedilen kimselerin ve cemiyette zuhûr eden anarşinin önünden kaçanların yegâne sığındıkları yer, onun dergâh-ı şerîfi olmuştur. Nitekim Halil Paşa, Dilâver Paşa ve Ali Paşa gibi zevât, başları her dara düştükçe bu dergâha sığınmışlardır. Bu yönüyle Hüdâyî Hazretleri'nin dergâh-ı şerîfi, kimsenin zarar ve ziyânının erişemeyeceği, günümüz tâbiriyle bir nevî dokunulmazlığı olan emîn bir mekân hüviyetine bürünmüştür. Denilebilir ki, o zamanlar Osmanlı mülkünde bu mekândan başka hiçbir dergâh, bu kadar nâil-i hürmet ve ihtirâm değildi.Burada Azîz Mahmûd Hüdâyî Hazretleri'nin böyle bir makama hâiz oluşu ve sahip bulunduğu müstesnâ liyâkati elde edişinin nasıl tahakkuk ettiği üzerinde hâssaten ve dikkatle durmak gerekir. Zîrâ onu bu kemâle ulaştıran metod, aynı yolda yürüyenlere müstesnâ bir nümûne-i imtisâldir.
Osman Nuri TOPBAŞ

Dipnot: Ben mekanın içinde fotoğraf çekmedim. Mekanı merak edenler, detaylı fotoğraflarını görmek isteyenler http://www.hudayivakfi.org/ sitesini ziyaret edebilirler...

Beyaz Peynirli Poğaça

2009-01-08T11:24:00.000-08:00

İnsan bir fotoğrafı ekler de tarifi günleeerrrr sonra yazabilir mi? Yazar... Bahsi geçen blogcu benim gibi kendini gezmeye adamış bir insansa yazar tabiki:))) Bu ara resmen eve arasıra uğrayıp kendimi gezmeye adadım. Şehrin muhtelif bölgelerinde çıkabiliyorum ortaya. Taksim'i merkez alarak Üsküdar, Beşiktaş, GOP arasında gezip, tozup duruyorum. Ama bu arada boş durmuyorum tabi misafirlerime yemek pişiriyorum, pasta yapıyorum. Veya gelen misafirlerime balık yaptırıyorum:)) (Eve gelen hamsi 1 kg civarındaydı ve o gün için canım hiçççççç uğraşmak istemiyordu.)

Çok fazla fotoğraf çekemedim aslına bakarsanız gezip tozduğum yerlerde hepimizin bildiği olağan yerler olduğu için çekmedim. Sadece Üsküdar'da Aziz Mahmud Hüdayi Hz. türbesini zayeret ettiğimizde bir kaç kare çektik onları da belkiii yayınlarım.

Bu yukarıda gördüğünüz ekip halinde poz veren poğaçalar daha önce yapmış olduğum mayalı poğaçanın yumurtalı hali. Tarif burada. İçine bir adet yumurta koyuyorsunuz birazcık daha un ekliyorsunuz. Heppsi bu kadar. Yumurtalı hali sanki biraz daha yumuşak ve havalı oluyor gibi geldi bana.

Afiyet olsun...

Ekmeklerin Güzeli: Pide Ekmekler

2009-01-01T13:52:00.000-08:00

Şimdiye kadar yaptığım ekmeklerin en şımartanı, en nazlısı ammaaaa en içine birşeyler konulup yenilesi... Zaten tarif sitesinde de( http://www.40firinekmek.com/pide_ekmekler.htm) bahsedildiği gibi içine köfte vs koymaya acayip müsait. Benimkiler biraz minik oldu çünkü ben kahvaltılık yaptım. İlerleyen zamanlarda sandviç yapacağım zamanlarda sadece bu ekmeği yapacağım.

Malzemeler:
2 bardak beyaz un (ben 1 bardan tam buğday 1 bardak beyaz un kullandım.9
½ tatlı kaşığı şeker
½ tatlı kaşığı tuz
¾ tatlı kaşığı instant kuru maya
1 çorba kaşığı süt
¾ bardak su
2 çorba kaşığı sızma zeytinyağı

8 minik pide

Elde Yapılışı:
1. Eğer elle yapıyorsanız unu, şekeri, tuzu ve kuru mayayı geniş bir kapta karıştırın. Oda sıcaklığındaki sütü, suyu ve zeytinyağını karışıma ilave edip 8 dakika kadar yoğurun. Hamurunuz çok yumuşak ve biraz ele yapışan kıvamda olacaktır.
2. Eğer mikser ile yapıyorsanız, mikserinize hamur yoğurma aparatını taktıktan sonra unu, şekeri, tuzu ve kuru mayayı mikser kabına alın. Oda sıcaklığındaki sütü, suyu ve zeytinyağını karışıma ilave edip 5 dakika kadar yoğurun. Hamurunuz çok yumuşak ve biraz ele yapışan kıvamda olacaktır.
3. Hamurunuzu ağzı kapalı bir kaba alıp 1-2 saat oda sıcaklığında bekletin.
4. Hamuru 8 eşit parçaya ayırın. Her bir parçayı unlanmış mutfak tezgahı üzerinde iki elinizle yuvarlayarak altta kalacak kısımı bohça yapar gibi büzüp kapatın. Üstlerine parmak uçlarınızla hafifçe bastırarak 1 cm kalınlığında yuvarlak veya oval şekil verin.
5. Ekmekleri iyice unlanmış fırın tepsisine yerleştirin. 15 dakika ılık bir yerde bekletin.
6. Önceden ısıtılmış 220 derece fırında yaklaşık 8-10 dakika, ya da üstü hafifçe renk alana kadar pişirin.
Afiyet olsun...

Nihal Bengisu Karaca'dan 1 Ocak Duası...

2009-01-01T03:55:00.000-08:00

Dua, ihtiyacımızın giderilmesi için kullandığımız bir araç değildir. Aksine, ihtiyaçlarımız dua etmemizi sağlamak için yaratılmış araçlardır.
Yeni yılın ilk günü de, azami beklenti içinde olduğumuz gündür. On gün sonra geçer. Fırsat bu fırsat o zaman. Bugün, iğneden ipliğe her şeyi sadece O'ndan isteyebileceğimizi hatırlama ve bütün arsızlığımızla isteme günü olsun. Hadi isteyelim...
Allah'ım, 2009'da bana, sevdiklerime, dostlarıma ve bizatihi düşmanlarıma, 'huzur' ver. Ama ben dahil hiçbirimizi huzur içinde gevşeyip tembelleşenlerden etme.
Ben konfor severim Allah'ım, sıcak severim en çok. Sıcak su, sıcak ev, sıcak havlu. Bunların neye mal olduğuna, ne pahasına bunlara sahip olduğumuza ilişkin bir vicdan azabından mahrum etme bizi. Ve dahi, bütün bunlar olmadan yaşama kudreti ver ki, sıra bunları yoksullarla paylaşabilmeye geldiğinde, o gün geldiğinde, hızla başka argümanlar geliştirip geri geri seğirtmeye kalkan kofti adamlardan olmayalım.
Dünyanın zavallı bölgelerindeki işgalcilere 'sağduyu' ve 'merhamet' ver; ve kendi küçük hayatlarımızda işgalci olmaktan koru bizleri. İşgalcinin rasyonalizasyon mekanizmasını çökert. Gerekiyorsa bizimkini de. Kimse 'işgal ettim çünkü bana ihtiyaçları var' diyemesin.
Uyanık görünümlü ahmaklardan, zeki görünen sıradanlardan, marjinalim numaraları çeken ahlakçılardan, muhafazakâr görünümlü puştlardan ve demokrat geçinen faşistlerden korunmamızı sağlayacak dedektörler ihsan eyle. 2009'da insan sarrafı olalım.
Mutsuzluğun büyüğü ile küçüğüne maruz kalmak arasında bir tercih yapma şansımız varsa, avantajlı seçeneğin yanına ışıklı oklar serp. Kör gözümüz görsün...
Tutarlılık kaygımız için ölçüler ihsan eyle. Emrettiğin şeylere uyabilmemizi, yasaklarından kaçınabilmemizi sağlayacak kadar donanımlı kıl.
2009 hidayete erenlerin yılı olmayacaksa eğer, hidayeti yüzyıllar kadar eski olanların inançlarının arttığı bir yıl olsun.
Geçen gün bir adam akrabasının 11 yaşındaki oğlunu öldürdü ve parçalara ayırdı. Üç çocuk bayramda el öpme bahanesiyle kapısını çaldıkları 45 yaşındaki bir kadına tecavüz edip, parasını çaldı. Gazeteler kendi kanından gelen çocuklarla ensest ilişki kuran, onlara tacizde bulunan yetişkinlerin haberleri ile doldu taştı: Allah'ım, 'insan'a neden bu kadar çok saygı duyduğunu anlamamı sağla.
2009, başörtülü olduğum ama çarşaflı olmadığım için, Türk olduğum için ve Türklüğümü bir kibir vesilesi haline getirmediğim için, alt sınıfın dertleriyle kaygılandığım için ve fakat sonuçta bir yeni orta sınıf ferdi olduğum için, demokrat olduğum ama neo-liberal olmadığım için, yurtsever olduğum ama ulusalcı olmadığım için, kadın olduğum için ve pek hanım pek anne bir kadın olamadığım için özür dilemek zorunda kaldığım bir yıl olmasın...
2009 sadece senden özür dilediğim bir yıl olsun. Ziyadesiyle 'şükrettiğim' bir yıl...
Beni ne olduğu çok açık olan zalimlerden ve insafsızlardan olduğu kadar, 'merhamet' ettiği için mikrofon uzatanlardan da uzak tut.
Mağduriyeti bir uzmanlık alanı haline getirmiş olanlarla sahiden mağdur olanları ayırabilmemi sağla.
Global krizi, bu son derece sert finansal çarpışmayı kolay atlatmamızı sağlayacak maddi manevi hava yastıklarıyla donat her yanımızı.
Hava yastığı demişken, 2009'da bol bol kilo verelim istiyorum.
2009'da enerjimiz, sevgimizi ve emeğimizi hak eden insanlara gitsin, nankörlük ve vefasızlık illetiyle zelil olmuş ruhlara değil...
Hayatımızı, maneviyatımızı, zevklerimizi ve iyiliklerimizi artıracak, geliştirecek kimselerle/ kitaplarla/ mecralarla tanıştır bizi. 'Bir kitap okudum hayatım değişti' cümlesini kurmak için yıllardır beklediğim kitabı bu yıl bulmak istiyorum.
Bunlara layık değilsem, üzerime daha çok iş yık. Ki, nerede uyandığımı bilemeyecek kadar meşgul, hayatım üzerinde düşünemeyecek kadar yoğun olayım. Amin.

http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=790511

Mutlu Yıllar...

2008-12-31T06:25:00.000-08:00

En az bu kadar leziz, bu kadar eğlenceli, bu kadar gülümsetici, ferahlatıcı bir yıl dilerim...

Zencefilli Kurabiye, Kabaklı Tart ve Portakallı Kek

2008-12-29T03:33:00.000-08:00

Büyükçe bir fotoğraf makinasına sahip olmanın tek kötü yanı sanırım sürekli yanında taşıyamamak. Bir süre önce sahip olma şerefine nail olduğum CANON EOS 40 da benim için bu gruba giriyor ve doğal olarak gittiğim her yere gelemiyor. Diğer fotoğraf makinamı da şirkette bırakınca iş benim sevgili telefonuma kalıyor. Aslında acil durumlarda iş görürlük açısında fena sayılmaz Sony Ericcson'un 2 MP kamerası olan bir modeli. Ancak blogda tek başına fotoğrafını yayınlamaya yetecek kadar iyi olduğunu da düşünmüyorum. Bu yüzden telefonumla fotoğrafını çektiğim tarifleri bir başlık altında toplamayı düşündüm. Bu ileriki zamanlarda tarifleri tekrarlamaya karar verirsem büyük ölçüde işime yarayacak diye düşünüyorum. Yukarıda gördüğünüz naçizane tariflerden ilki (3 kurabiyefotoğrafı da aynı tarfiten) blog dünyasında pek meşhur olduğunu sonradan öğrendiğim zencefilli kurabiye.

Bu tarfiten 3 ayrı kurabiye çeşidi ürettik. Sade şekilli kurabiyeler, pembe şeker hamuruyla süslenmiş kurabiyeler ve dağ çileği reçelli kurabiyeler. Tarif Pastacı Burcu'dan, sonuç 2 saat içinde tükenen kurabiyeler:)))

1 yumurta ( oda ısısında bekletilmiş)
150 gr tereyağı ( oda ısısında bekletilmiş - yumuşamış)
1 su bardağı un
1 çay bardağ mısır nişastası
1 su bardağı pudra şekeri
1 çay kaşığı karbonat (silme)
1 çay kaşığı tarçın (tepeleme)
1 çay kaşığı toz zencefil
hamuru yoğururken toparlamak için bir miktar buğday nişastası

Tüm malzemeyi yoğurma kabımıza alıp birbirlerine yedirmek için elimiz ile yoğurmaya başlayalım. Tereyağının iyice malzemeye karışması ve gözükmemesi gerekmektedir. Hamurunuzu kulak memesi kıvamına gelinceye kadar azar azar buğday nişastası ilave edip yoğurmaya devam edebilirsiniz. Nişasta kıvamını oturtacak ve kuırabiyelerinize gevreklik verecektir.
Hamurumuzu nişasta serpiştirdiğimiz tezgahımızda 2 cm olacak şekilde açalım. Kurabiye kalıplarımız ile hamurumuzdan şekiller çıkartalım ve dikkatli bir şekilde altına silpat veya yağlı kağıt serilmiş fırın tepsimize aktaralım.
Fırınımızı 180 dereceye getirip ayarlayalım. Tüm hamur bitene kadar yaklaşık 2 tepsi kurabiyemizden hazırlayalım.
Yaklaşık 15-20 dakika pişirip çıkartalım. Eğer kurabiyelerin çevresi kızarmaya başlamışsa kurabiyeler pişmiş demektir. Kurabiyelerimizi iyice soğuyana kadar tezgahta bekletelim. Eğer sıcakken üzerinde çalışırsanız başarısız olursunuz...Soğuduktan sonra da istediğimiz şekilde süleyebiliriz.

Ben kurabiyeler yapılırken hamurun bir kısmını daha ince açarak ve pencere yaparak içine reçel koyarak pişirdim. Böylelikle reçelli pencereli kurabiyelerim oldu...

Bir diğer tarif de yine benimle birlikte Giresun'dan gelen havalı kabakların dahil odluğu bir tarif. Kabaklı tart yapma fikrine nerden bulaştım bilmiyorum ama yarısı kabaklı yarısı ayvalı bu tartlar yiyen hekes tarafından çok beğenildi. Özellikle kabak severler bayıldı.

Tartın hamuru için;

3 çay bardağı pudra şekeri
3 adet yumurta
1 paket vanilya
1/4 paket margarin veya tereyağı (asıl tarifte yoktu)
Aldığı kadar un

Harcı İçin:

- ½ kg ayıklanmış bal kabağı,

- 1 kahve fincanı su,

- ½ çay bardağı soğuk süt,

- 1 çay bardağı toz şeker,

- 1 adet yumurta,

- 1 yem.kaşığı eritilmiş margarin

- 2 çay kaşığı tarçın,

- ½ çay kaşığı toz zencefil,

Yapılışı: Hamur için gerekli olan bütün malzemeleri yoğurarak özlü bir hamur elde edin. 15 - 20 dk. kadar dinlendirin.
Merdane ile yaklaşık 2 - 3 mm. kalınlığında açın. Tart kalıplarının boyundan biraz daha büyük parçalar halinde kesin. Tart kalıbının içine hamur parçasını yerleştirin.Hamurların üzerine çatalla delikler açın kabarmamasını garanti etmek için dilerseniz tartın içi boyutunda kesilmiş yağlı kağıtlar üzerine bakliyat koyarak fırına yerleştirin. 180 derece ısıtılmış fırında 15 dakika pişirin.

Bu arada kabağı yarım kahve fincanı su ilavesiyle iyice pişirip çatalla ezin. Soğuk süt, toz şeker, margarin, çırpılmış yumurta, tarçın, zencefili ilave ederek karıştırın. Fırından çıkardığınız tartoletlerin üzerine doldurun. Tekrar 15 dakika fırınlayıp çıkarın.

Ben hamurların bir kısmına da daha öcneden yaptığım ayva marmelatından koydum. Değişik bir lezzet oldu o da...

3. tarif ise minik fotoğrafından sizin de gördüğünüz Portakallı Kek. Bu kek bir arkadaşımın evinde akşam yemeği hazırlarken ortaya çıktı. Şunu mu yapsak bunu mu katsak derken şöyle bir kek çıkarttık ortaya.

Kek malzemesi:

2 yumurta

1 su bardağı süt

1 su bardağı sıvıyağ

1/3 su bardağı şeker

1/2 su bardağı portakal suyu

1 portakal rendesi

1 paket vanilya

1 paket kabartma tozu

1/2 su bardağı kuru üzüm

Aldığı kadar un

Üzeri için: 1/2 su bardağı portakal suyu, 2 yemek kaşığı pudra şekeri, 1 çay kaşığı un, 1 portakal

Biz bu keki yoğun portakal tadında istediğimiz için içine dışına heryerine portakallı birşeyler koyduk. Eğer istemezseniz bir kısmını çıkarabilirsiniz. Şayet böyle isterseniz yumurta ve şekeri köpürünceye kadar çırparak keki yapmaya başlayabilirsiniz. Daha sonra diğer malzemeleri katarak orta koyulukta bir kek hamuru elde ediz. yarım su bardağı kuru üzümü sıcak suyun içinde yarım saat kadar bekletip süzdükten sonra keke katın ve karıştırın. Yağlanmış, unlanmış kalıba dökerek 170° fırında 40 dakika kadar pişirin.

Fırından çıkan keki soğumaya bırakın ve bu arada üzerine dökeceğiniz glazürü hazırlayın. Portakal suyu, pudra şekeri ve unu bir cezvede iyice karıştırıp ocağın üstünde hafif koyulaşıncaya kadar pişirin. Kek de glazür de soğuduktan sonra kekin üzerine dökelim ve portakal dilimleriyle süsleyelim. Çok basit ama çok başarılı bir kek oldu inanmazsanız arkadaşıma ve eşine sorun:)))

Cep telefonumdan çıkanlar şimdilik bunlar. Afiyet olsun yapan herkese...

Kabak Tatlısı

2008-12-26T04:05:00.000-08:00

Türkiye'ye taşındığımız günlerden 18 yaşıma kadar bahçe ve köy misafirliğe gidildiğinde görüleb ve çabuk sıkılınan bir yer, köy mahsulleri ise çok da önemi olmayan ürünlerdi. Bir gün ev ahalisi biz sürekli betonların arasında yaşamaktan sıkıldık doğaya dönmek istediklerini söylediler v eişte o gün hayat bizim için değişti. Giresun'da merkeze 10 km uzaklıkta bir fındık bahçesi almakla başlayan serüvenimiz senenin büyük bir bölümünü orada geçirmemize kadar geldi. Fındık bahçesi içinde ki iki kat evle bizim ikinci mekanımız oldu ve başta ben olmak üzere ailenin bir kısmı bunu sıkıcı buldu. Zaman geçtikçe ailenin bir kısmı toprakla haşır neşir olmaya başladı ve işte o an anladı nasıl bir zenginliğe sahip olduklarını. Toprağa atılan ilk tohum yeşerdiğinde ve mahsül vermeye başladığında toprağın nasıl kıymetli bir şey olduğu farkediliyor ve ben kendi adıma söyleyeyim hayata başka bir gözle bakmaya başladım.

Giresun'a her gittiğimde vaktimin büyük bir kısmını geçirdiğim bahçe her geçen gün beni geçen gün şaşırtdı. Şimdi kabaj tatlısı ile bizim köyün ne alakası olduğu merak edilebilir ancak durum şu ki ben kabak tatlısını kendi yetiştirdiğimiz kabaklardan yapılmaya başlandığında sevdim. Daha önce kabak türünde hiçbir şey yemezken bir gün kendi ektiğimiz kabağın kosssskocaman olduğunu gördüğümde derin bir muhabbet duymaya başladım ve o gün bugündür kabağın herşeyini yedim.

Yukarda fotoğrafını gördüğünüz kabak tatlısı da bizim yetiştirdiğimiz kabaklardan yapılmıştır. Bayramda eve gittiğimde annem tarafından özenle valizime yerleştirilmiş olan kabak tarafından pişrilmiş, cevizlenmiş, ofis arkadaşlarına götütülmüştür.

Ofiste yapılan tezahüratlardan iyice şımaran bu tatlımız bir de ofis masasının üzerinde görülen fotoğrafı çektirmiştir:))))) Ofisteki emektar kupanın da eşlik ettiği fotoğraf sonrası soran herkese tarifini de şu şekilde vermiştir:

Bİnbir zorlukla ve çabayla elinizi ayağınızı kesmeden beni soymayı başarabildiyseniz eğer şanıma yakışır bir şey yapın, sabrınızı sınayın ve beni iki bardak şeker ile derin bir kaba koyup bir gece bekledim. Soyulmuş halde 1 kg civarında gelen bana 2 bardak şeker yeterli olacaktır ve emin ol bir gece bekleyince daha da güzel olacağım. Ertesi gün işten geldiğinde ve kabımın ağzını açtığında oldukça sulanmış ve ballanmış olduğumu göreceksin endişelenme olması gereken de bu zaten. Şimdi sakince beni al ve derin bir teflon tencereye boşalt. Su koymadan beni kendi suyumla beraber kısık ateşte pişirmeye başla. Ocağın altını fazla açma havalı ve narin olduğumu biliyorsun çabuk yanarım. Cinsime göre değişmekle birlikte 45-50 dakika içinde pişeceğim ama ara sıra gel bak mutlaka bana taşabilirim. Bu arada pişme süremden sonrası sana kalmış çok yumuşak istiyorsan beni süreyi uzatabilirsin. Damak tadına göre beni pişirdikten sonra balımla beraber soğut ve servis ederken havama hava katması için üzerime bir şeyler koy, herkese servis et ve herkese de havalı havalı ben yaptım de:))))))

Hadi bakalım aaaafiyet olsunnnn....

Beyoğlu'nda bir pazar...

2008-12-25T01:41:00.000-08:00

Mayalı Hamur Pazar günü öğleden sonrasını Beyoğlu'nda geçirdi. Buz gibi bir havada ve yağan yağmurun altında nostaljik tramvay bindi, indi...İndi, bindi:))) Meslektaş olmalarından yola çıkarak raylar ve trenler üzerine makinistle muhabbet etti. Bu esnada hem makiniste laf yetiştirdi hem de fotoğraf çekti. Etrafa bakındı durdu sanki ilk kez görüyormuş gibi. Yılalr önce İstanbul'da iş ararken 'Beyoğlu'nda bir iş olsa ne güzel olur?' dediğini ve haftası olmadan Tepebaşı'nda bulduğu işi anımsadı. 1,5 yıl boyunca her akşam işten çıktığında eve gidiş yolu olarak kullandığı Beyoğlu'nu anımsadı... Sabahları Hammurabi'den poğaça alıp boş caddede yürüdüğü zamanlar... Çok mutsuz olduğu zamanlarda da çok sevindiği zamanlarda da hep bu caddede yürüdüğünü anımsadı... Ve 4 yıldır her buraya geldiğinde kendini mutlu hisettiğini de tabi...

Tramvay Tünel'e geldiğinde indim...Durakta oturup biraz etrafı izledim. İstanbuL'un en ünlü buluşma mekanalrından biri olan Tünel' e neden bu kadar boş acaba diye düşünerek baktım... Soğuktu, yağmurluydu ve bululmak için herkes kapalı mekanları tercih ediyor artık...
Tünel'den kuzenle buluşacağım meydana doğru bu sefer yürüyerek çıktım. Zira uğranması gereken bir sürü yer vardı.

Uğramayı planlamadığım ama ayaklarımın beni götürdüğü bir Taksim klasiği... Karşınızda Terkos pasajı:) Pazar günü olmasına rağmen bir çok dükkan açıktı ve baya da bir ziyaretçi mevcuttu. Bu dükkan terkos girişinde sol kapıdan girdiğinizde alt katta ve en uçta. Yeni mal gelmiş ti ve oldukça orjinal parçalar mevcuttu. Ben Zara'nın bir elbisesini bulup aldım. Bir de hırka alacaktım ama yakası kapanmayan modellerden olan hırka bende pek güzel durmadı sanırım. Çok daha ince bir yapınız varsa uğramalısınız. Meraklısına elbiseler 20, hırkalar 25 liraydı.

Tüm bu yürüyüşten ve ordan oraya gezdikten sonra mola verilecek mekan tramvayla geçerken görüntülendi:))) Cafe Krepen benim yaz - kış uğradığım mekanalrdan biridir. Yazın çok vaktim varsa Limonlu Bahçe gibi mekanlara gidiyorum ama kısa süre kalacaksam, biriyle buluşacaksam, kışın ise her halükarda uğradığım yerlerden biridir.

Ben böyle aylak aylak yürüyüp, orda burda birşeyler alıp kahve içerken beklediğim kuzen alana teşrif etti. Biraz da onunla yürüyüp Dilek Pastanesi'ne gittik. Ama sonradan çok pişman olduk. Taksim'in yarısı oradaysı zira. Salonlarında büyük bir uğultu ve gürültü, terasında ise buz gibi bir hava vardı. Ama ben iyice üşümüştüm artık ve biraz da olsun orada konaklamalıydık.

Gecenin sonu ise başladığı kadar eğlenceli bitmedi maalesef. Sinüzitim kendini iyiden iyiye tekrar hissettirmeye başlayınca çok fazla oyalanmadan kendimizi evlere attık. Önümüzdeki hafta sonu için ise dehşet planlar yaptık. bakalım kar yağmazsa, fırtına kopmazsa, yangın yanmazsa!!!!, hafta sonu başka başka şeyler yapacağız. Onları da yazarım artık burda...

Cam Göz Aydedeler veya Zencefilli Kurabiyeler...

2008-12-24T00:59:00.000-08:00

Dün akşam işten eve erken gidince (geç gittiğimde de saat zaten 06:30 oluyor) ve evdeki tüm işleri halledip oturunca tek amacım yeni başladığım ve bir solukta 190. sayfasına geldiğim Adam Fawer'ın Empati adlı romanını okuyup daha sorna yatmaktı. Tam bunları planlarken yeğenime göndermem gereken kutu geldi aklıma. Benden birşeyler istemişti ve ben onları kargoya vermeliydim. Kalkıp hazırlayayım diye düşünürken bu sefer bu kutu böyle boş boş gitmezki diye geçirdim içimden. Arkadaşları için yapmaya söz verdiğim ama yapamadığım kurabiyelerden yapayım dedim mutfağa girdim ve bir daha da çıkamadım. Son günlerde ustaların sitesinde gördüğüm yeni yıl kurabiyeleri beni de etkilemiş olacakki sıradan bir kurabiye macerası acemi şeker hamuru projelerine doğru ilerledi. Mutfaktan çıktığımda saat 23:00 olmuştu. Diğer işlerimi halledip saatimi sabah 6'ya kurup yattım. (Evet! ben gece karanlığında kalkıp işe gidiyorum ne yazıkki. Hem de işimle evimin arası sadece 20 dk olmasına rağmen:(( ) Sabah kadar rüyamda kurabiye yapıyordum:)) Daha doğrusu bir eğitmen eşliğinde kurabiye yapım dersindeydim. Kurabiyeleri yaparken ya bunlar benim işim değil sanırım, ya galiba olması bu diye söylenip duruyordum kendi kendime. Sanırım bilinç altım ustalardan öğrenmem gereken şeyler olduğunu düşünüyor ve eğitim konusunu açıyor:))) Tamam bilinç altı mesaj alındı ilk refaha erildiğinde kurs alınacak... Kurabiyelerim klasik zencefilli kurabiye aslında. Terayağı almayı unutup eve gittiğim için bu seferlik margarin kattım.
Zencefilli Kurabiye
170 gr margarin
1 su bardağı pudra şekeri
1/2 su bardağı mısır nişastası
1 yumurta
1 çay kaşığı karbonat
1 tutam tuz
1 çay kaşığı tarçın
2 çay kaşığı zencefil
1 çay kaşığı vanilya
2,5 su bardağı un
2 yemek kaşığı kakao
Hamuru açmak için biraz daha nişasta

Oda sıcaklığındaki margarin ile şekeri krema kıvamına gelinceye kadar karıştırıp diğer malzemeleri katıyoruz. Orta yumuşaklıkta bir hamur elde edip yarım saat dinlenmeye bırakıyoruz. Ben hamuru ikiye ayırıp bir parçasına 2 yemek kaşığı kakao kattım. Dinlenen hamurları merdane yardımıyla açıp kopatlarla kestim. Önceden ısıtılmış fırında 15 dk pişridim.

Bu noktadan sonra iş tamamen sanata dönüştü:PP Aydedelerin bir kısmına göz bölümü yapıp içlerine şeker koydum. Bunlar cam göz oldu. Aslında rolal icin ile ağız felan da yapmam gerekiyordu ama artık saat geç olmuştu uğraşamadım.

Hamurun geri kalan kısmına ise şeker hamuru ile çeşitlemeler yapmaya çalıştım. Bu ikinci şeker hamuru ve kurabiye denemem oldu sanırım gitgide elim alışıyor. Hatalarım ise zamanla düzelecek inşalah:)))

Tüm bu kurabiyeler görüldüğü şekilde paket yapılarak diğer eşyalarla beraber yeğenime doğru yola çıktı. Bakalım aldığında sevinecek mi? Bir tü yeni yıl sürprizi de diyebiliriz aslında.

Koş vatandaş acemi kurabiyeciden acemi yeni yıl kurabiyeleri aaaaalllllllllll!!!!!!!!!:))))))))))

Bir de gingerbread yapsam Alllaaaahhhhhh değme benim keyfime:)))

Bol Tahıl Ekmeği

2008-12-22T23:18:00.000-08:00

Bayramdı, seyrandı tatildi derken yerleşik düzenden ayrılınca yerleşik alışkanlıkları da bıraktık tabiki... Gittiğim her yerde haftanın ekmeğini yapmam lazım, durun çekilin de diyemiyorum haliyle. İstanbul'dan Giresun'a giderken otobüsün mola verdiği Bolu civarında bir Metro tesisinde patatesli köy ekmeği almıştırk. Yaklaşık 2 kilo gelen:)) kooosskocaman bir ekmekti. Ekşi mayalı, patatesli dilimlenmiş köy ekmeği gerçekten çok güzeldi, önce bize yolda arkadaşlık etti daha sonra ise bayramda uzun bi süre soframızda yer tuttu. İnternette yaptığım araşatırmalarda patatesin ekmek yapımında çok kullanıldığını, özellikle bayatlamaması için konulduğunu öğrendim. Ben de unutmasam da haşlayıp koysam diyorum ama her seferinde ekmek piştikten sorna aklıma geliyor. Kısmet artık...
Bu hafta ekmeğimiz hoş sohbet, muhabbet dolu bir kahvaltıya yetişti. Sabah misafirler uyurken kalkıldı, evsahibinin karısı çağrılıp hamur yoğurtuldu:PP Şaka, şaka... Sabah kalktım hamurumu yoğurdum, o mayalanırken bir de muffin yapıp fırına attım. Sonra ekmeğimiz şekillendi, kahvaltı hazırlandı, pişirildi soraaaa afiyetle yenildi.
Bu ekmeğin en güzel tarafı içerisinde mısır unu olmasıydı. Ben mısır ununu olabilse çiğ yiyebilecek kadar severim. O yüzden ekmeğin içindeki kokusu, tadı benim çok çok hoşuma gitti.
Tarif yine http://www.40firinekmek.com/bol_tahil_ekmegi.htm adresinden.
Ben ekmek yaparken Harnup Pekmezi kullanıyorum ve genelde de 1 kaşık civarında katıyorum. Bu tarifte sanırım unun çok fazla olmasından 2 kaşık kullanılmış. Kattım ama çok fazla şeker tadı hissettim. Bir dahaki sefere 1 kaşık katacağım...
Son konu; bir daha ekmeği sıcak sıcak kesmeyeceğim:(( Naapalım, kahvaltı yapacaktk ve onu bekliyorduk...

Malzemeler:
1½ bardak beyaz un
1 bardak tam buğday unu
1 bardak çavdar unu
¼ bardak mısır unu
1½ tatlı kaşığı instant kuru maya
1 tatlı kaşığı tuz
2 çorba kaşığı pekmez
1½ bardak su, oda sıcaklığında
1 çorba kaşığı tereyağı, yumuşak

1. Eğer elle yapıyorsanız unları , tuzu ve kuru mayayı geniş bir kapta karıştırın. Oda sıcaklığındaki suyu, pekmezi ve tereyağını ilave ederek hamurunuzu 7 dakika yoğurun. Hamurunuz yumuşak ve kolay şekil verilecek kıvamda olacaktır.
2. Hamurunuzu evin ılık bir yerinde 1 saat mayalanmaya bırakın.
3. Hazırladığınız hamuru mutfak tezgahı üzerinde iki elinizle 2-3 dakika yoğurun ve iyice yağlanmış 12cm x 21cm x 8cm ebatlarında bir ekmek kalıbına yerleştirin ve 1 saat daha kabarması için bekletin.
4. Önceden ısıtılmış 200 derece fırında yaklaşık 50 dakika, ya da üstü iyice kızarana kadar pişirin.

Kar yağıyorrr:)))))))

2008-12-22T05:43:00.001-08:00

Çarşamba günü İstanbul'a kar yağışı bekleniyormuş. Ondan önce mayalı hamura kar yağdı:))) Anne Kaz'ın sitesinde buldum bu efekti, çok hoşuma gitti:)))

Yeni haftanın tadları...

2008-12-21T22:51:00.000-08:00

İstanbul'da kışın kendini iyiden iyiye hissettirdiği bir hafta sonundan sonra işimize gücümüze geldik, masamıza oturduk... Kış kendini hissettirdi ama benim evde oturmam gerektiğini hiç mi hiç hissettirmedi. Kap kalın ve pespembe montumu giydim neredeyse tüm hafta sonunu sokakta geçirdim.. Sonuç: Koku almayan bir burun, bitirilen bir kaç paket mendil ve sahibinin kimliğinin tespitinde zorluk çektiren bir ses... Pişman mıyım: Tabi ki hayır:)))

Cuma akşamı yakın arkadaşlarımdan biriyle buluşmamla başlayan hafta sonu Avrupa ve Anadolu yakası arasında geçti. Bir gece bizde kalıp daha sonra hızımızı alamayarak gidip bir gece de onda kalarak geçirdik. Bu arada ben bir kuzen buluşması, biraz Taksim - Beyoğlu gezmesi, Nostalji tramvayında nostalji yapılması ve alışveriş yapılması görevlerimi de ifa ettim.

Bunların hepsinin de fotoğraflarını çektim (yeni makinam var ehehehe) ammaaaaa bunlar bu akşamdan itibaren yayınlanacak...

Bu gün uzun zamandır yayınlamak istediğim bir fotoğrafı ve tarifi yayınlamak istiyorum... İstanbul'da güneşin hala kendini hissettridiği günlerde yapılan bu muffinler yeni kalıpların ve tariflerin ilk denemesiydi. Pastacı Burcu'nun bu tarifinden yola çıkılarak hazırlanan muffinler çok güzel oldu fakat daha sonra tariflerden okuduğum üzeretarifte pudra şekeri kullanılması kabarması ve üzerinin çatlaması açısından daha faydalı oluyormuş.

Buna göre:

2 yumurta (oda sıcaklığında bekletilmiş)
4 kahve fincanı pudra şekeri
2 kahve fincanı sıvı yağı (mümkünse mısır özü)
2 kahve fincanı yoğurt
6 kahve fincanı un
1 paket kabartma tozu
3 çorba kaşığı kakao
1 su bardağı damla çikolata
Bu ölçülerde yaklaşık 14 adet muffin çıkıyor.

Öncelikle fırınımızı 170 dereceye getirip ısıtmaya başlayalım.
Yumurtalarımızı ve şekerimizi mikser ile iyice rengi beyazlaşana kadar mikser ile çırpalım. Yoğurdu ve sıvı yağı ekleyip 1 dakika daha çırpalım. Üzerine un,kabartma tozu ve kakaoyu eleyerek ekleyelim. Hepsini mikser ile homojen bir karışım elde edinceye kadar çırpalım. En son damla çikolatayı ekleyip tahta bir kaşıkla karıştıralım. Muffin kalıplarımıza muffin kağıtcıkları yerleştirip karışımımızı eşit miktarda dağıtalım. Üzerilerine damla çikolata serpiştirelim. Artanı saklayıp muffinler piştikten sonra tekrar kalıplara döküp pişirebilirsiniz. Bekletmenin bir sakıncası yoktur. Muffinler yaklaşık 40 dakika üzerileri kızarıp şişene kadar pişmelidir. Piştikten sonra tezgahta 10 dakika soğutup servis tabağına alabiliriz.

Vazgeçilemeyen Uzaklar ve Uzaktaki Vazgeçilmezler...

2008-12-18T02:18:00.000-08:00

Mayalı Klasik Poğaça

2008-12-17T23:32:00.000-08:00

Poğaçanın adına bakıp yüzyılların klasiği özel bir tat olduğu düşünülebilir ama klasikliği bundan değil yöntemin asırlardır devam ediyor olmasından kaynaklanıyor:)) Yani değişik bir şey yapmanıza gerek kalmadan elde edebildiğiniz bu poğaça hem yapıpmı hem de benim bayılmam sebebiyle mutfağımın klasikleri arasında yer alıyor.

Ben çocukken, mutfakta kendi başıma bir şey yapamadığım zamanalrda yapılanlara yardım ederdim. Hamur mayalanırken bana verilen görev ise hamura sıcak su ve un takviyesi yapmaktı. Maya kokusuna bayılırdım, ve elimi hamurun içine sokmamak için kendimi zor tutardım. Daha sonra ise hamurun mayalanma sürecinde gidip gidip hamuru rahatsız etmemem için annem beni tutardı:))

Bu hamuru her yaptığımda beni çoookkkk geçmişe götürdüğünden sanırım yapmasını seviyorum, yaparken de çok şey düşünüyorum. Anneme göre ben devlet başkanı olsam tüm toplantıları hamur yoğururken yapardım:))

Mutfağı seven bir çok kadın da benim gibidir eminim. Kaçımız yemek yaparken ya da hamur yoğururken sadece o hamura konsantre olabiliyoruzki... Şahsen ben olamıyorum ve bin türlü konuyu daha sakin ve serinkanlı bir şekilde düşünüyorum mutfaktayken...

Basit ama lezzetli bir hamur eşliğinde şu meseleyi bir halledeyim diye düşünüyorsanız bu poğaçaları yapın, konuyu da halledin:)

Mayalı Klasik Poğaça

- 1/2 paket yaş maya

- 1/2 çay bardağı sıvıyağ

- 1 su bardağı süt (yarısı şeker ile beraber mayayı eritmekte kullanılacak)

- 1 çay kaşığı şeker

- 1 çay kaşığı tuz

- Aldığı kadar un

İçi için

- Tuzsuz lor peynir ( Tamamen isteğe bağlı, ben bu peyniri seviyorum o yüzden kullandım)

- Karabiber

- Nane

- Sarı, kırmızı, yeşil biber

Üzeri için

- 1 yumurta sarısı

- Çörek otu, Susam, Haşhaş tohumu

Yapılışı:

Yaş mayayı ılık süt ve şeker ile erittikten sonra un havuzunun içine döküp karıştırmaya başlıyoruz. Daha sonra hamurun diğer malzemelerini katıp yumuşak bir hamur elde ediyoruz. Hamuru streç film ile sarıp ılık bir yerde 30-40 dk mayalandırmaya bırakıyoruz. Not: Büyük bir kap kullanın zira hamur oldukça kabarıyor.

Hamur mayalanırken peyniri baharatlarla ve minik doğradığımız biberlerle karıştırıyoruz. Biberlerin, baharatın ve peynirlerin rengi poğaçayı ısırınca çok güzel görünüyor, sevmiyorsanız katmayabilirsiniz.

Mayalanan hamuru bir kez daha yoğurup küçük parçalar koparıp içine harcından koyup yuvarlıyoruz.

Fırın tepsisine dizdiğimiz poğaçaları 10 dk da bu halde mayalandırdıktan sonra üzerilerine yumurta sarısı sürüp çörek otu, haşhaş, susam üçlüsünden birini serpip fırına veriyoruz.

Önceden ısıtılmış 180°C fırında 15 dk pişiriyoruz.

Afiyet olsun....

Bayram çikolatasına arkadaş: Truff...

2008-12-17T02:03:00.000-08:00

Bu bayram kendimi denemeyi düşündüğüm şeyler için adadıpımı söyledimya işte bu da bunlardan bir örnek... Daha önceleri havuç, bebe bisküvisi, çikolata beraberliğinde denemişliklerim vardı ama bu şekilde bir denemeyi ilk kez yaptım... İlk defa bir kekin çok kabarmadığınına sevindim zira neredeyse hepsini bu trufun yapımında kullandım. Ben bu trufu yaparken Pastacı Burcu'nun bu tarifinden yola çıktım. Azimliyim... İlerleyen günlerde dışındaki çikolata kaplamaları daha güzel görünen truflar yapacağım:)))

Aslında dışını kapatabilirsim kahve ya da kakaoyla ama evdekiler bu tatları fazla sevmedikleri için yapamadım... Neyse yaa... İlk deneme için fena sayılmaz ama di mi?:)))

Yiyen herkes genelde çok beğendi... Benim gibi çikolataya bayılan biri için ise çok çok iyiydi... Dedimya azimliyim... Daha iyisini mutlaka yapacağım:)))

Bu arada o tabakların altındaki ahşap şımarık tepsi varya... İşte onu da ben boyadım:)))

Tatil bitti, yuvamıza döndük...

2008-12-16T05:21:00.001-08:00

Tatil bitti, yuvamıza döndük nihayet... Memlekete gidilen tatillerin dönüşleri biraz garip oluyor gerçi...Bir taraftan orada geçirilen zaman, insanları görmek müthiş keyifli gelirken diğer taraftan da kendi düzeninize dönmeyi arzuluyorsunuz... Ben gitmeyi başaramayan yerlilerden olduğum için ne orada ne de burada tam anlamıyla yerleşik sayılmıyorum aslında. Babam ve Oğlum filminde Fikret Kuşkan'a soruyorlarya; Tekrar olsa yine gider miydin diye? O da geride bıraktıklarımı da yanımda götürebilseydim giderdim gibi bir şey söylüyor. Daha sonra babası ile konuşmasında da buna benzer bir cümle kuruyor. Aslında filmin cd si şu an 10 cm mesafeden bana bakıyor. Bilgisayara takıp baştan tekrar o bölümleri izleyip cümleleri tam yazabilirim fakat 100 kez izlesem de bünyem o cümleleri kaldırmadığı için izleyemiyorum...
Sonuç: Gitmek sadece gidebilmekten ibaret değildir...
İşte bu ruh hali içerisinde geçirdiğim tatilimde geleneksel lezzetlerde kendimi annemin ve yengemin ellerine bıraktım... Karadeniz için vazgeçilmeyecek lezzetleri (Karalahana Çorbası, Fırın Fasulye yemeği, Et - tatlı vs) onlar yaptı ben yedim... Ben de kendime göre bayrama lezzet katacak şeyler yaptım...

Yukarıda fotoğrafını gördüğünüz şirin mi şirin!! pasta benim ilk şeker hamuru deneyimim:)))

Başlangıcında yaşadığım pandispanya hezeyanını saymazsak yeğenlerim ve benim için eğlendirici bir etkinlik oldu. Tabi aynı zamanda öğretici... Mesela pastanın katları arasına koyduğumuz dağ çileği marmelatından üstüne de koyarsanız kaplamanız tırtıklı olurmuş:))) Kabul çok büyük bir hataydı ama ben bunu yaptım ne yazıkki... Sonuç gördüğünüz üzere Ege kıyıları gibi oldu...

Pandispanya tarini vs yazmayacağım. Zira denediğim 3 pandispanya da kabarmadı. Nerede hata yaptığımı bulmam lazım. O yüzden şimdilik sadece fotoğraflarını yayınlayacağım.

Hazır şeker hamuru ile çalışmak yeğenlerimin de benim de çok hoşumuza gitti. İki aday genç kızla çalışınca süslemeler ister istemez pembe ve beyaz oldu...

Ve sonunda ortaya bu çıktı....

Evli evine, köylü köyüne... Mayalı Hamur Giresun'a...

2008-12-04T03:58:00.000-08:00

Haftanın Ekmeği'nin eşlik ettiği kahvaltı

2008-12-03T23:07:00.000-08:00

Hala haftasonu yaptıklarımı anlattığımın ve o fotoğrafları koyduğumun farkındayım ama ne yapayım çok yoğun günlerdi:)) Üstelik haftanın ekmeğini vermeden geçemezdim di mi:)))

Bu haftanın ekmeği Sinangil Çavdar Unu ve buğday unu karışımıyla yapıldı. Aslında geçen haftanın ekmeğinin neredeyse anynısıydı. Baton ekmek kalıbında pişirdim ve bir somunun oldu. Bunun dışında ben misafirlere de ikram edeceğim için biraz takviye yaptım. Unun kutusunda da yazdığı üzere bir kaşık sıvıyağ ve bal kattım. Hamurun tümünü süt ile yoğurdum. Bu katkılar ve değişiklikler sonrasında daha yumuşak ve lezzetli bir ekmeğim oldu. Ama sonuna kadar diyet, hep diyet zihniyetine sahipseniz (for example:ben) yağ ve bal kısmını atlayabilirsiniz. Daha önceki ekmeklerimde ben genelde pekmez kullandım ve gayet güzel oldu.

Bu ekmeğimizin eşlik ettiği kahvaltıyı da aşağıda görmektesiniz. Çiçek kopatı tarafından kesilmiş kaşar peyniri, keten tohumu eşliğinde lor, beyaz peynir ve görünmeyen siyah-yeşil zeytinlerden oluşan kahvaltımıza yeni kahvaltı setimiz (MUDO) ve termosumuz (ANONİM) eşlik etmektedir.

Annemin çok beğenerek aldığı ama termos özelliği olduğunu sonradan farkettiği servis termosumuz soframızın yeni misafiri. İki kişilik çayı sofraya getirip soğutmadan tutabiliyor...

Bu akşamdan itibaren Giresun semalarından yazacağım. Bayram tatili bu günden itibaren başlıyorr...

Havuçlu Ayıcıklı Kek...

2008-12-02T11:05:00.000-08:00

Annemin Almanya'dan geldiğini bir önceki yazımda çikolataların bolluğu ile anlatmıştım...Ama annemin gelişi sadece çikolatalar açısından değil mutfak malzemelerinin bolluğundan da belli oldu. Annem de hatta Almanya'daki yengemde benim mutfak, yemek, mutfak malzemelerine meraklıdır. Bu merakla doğru orantılı olarak mutfak malzemeleri hepimizin evinde boldu ve almaya devam etmeyi de severiz. İşte bu sevginin çeşitli tezahürleri bu sefer benim evime de uğradı:)) Birinci uğrak ayıcıklı bir kek kalıbıydı...Annem bu normal kek kalıplarının yanı sıra bir de ayıcıklı bir kek kalıbı beğenip almış. E tabiki o almışken bize de denemek düştü...

Nasıl bir kek yapsam diye bakarken Ev Cini'nde gördüğüm havuçlu muffin tarifi gözüme çarptı. Bu tariften yola çıkarak havuçlu bir kek yaptım, annem de misafirler de pek sevdi...

Havuçlu Mufin Malzemeler;

2,5 bardak un

1 paket kabartma tozu
1/2 çay kaşığı karbonat
1/2 çay kaşığı tuz
2 çay kaşığı tarçın
1 yumurta
1 bardak süt

2 yemek kaşığı bal
1/2 bardak şeker

2 tane ince rendelenmiş havuç (1 +3/4 bardak)
1/2 çay kaşığı vanilla
1/2 bardak sıvı yağ

1/2 bardak dövülmüş fındık

Yapılışı:

Kalıbınızı yağlayın unlayın. Fırını 190-200 dereceye getirin.

Büyük bir cam kasede; elenmiş unu, kabartma tozunu, karbonatı, tuzu ve tarçını karıştırın.
Başka bir büyük cam kasede çatal yardımıyla yumurtayı çırpın. Sütü, balı, şekeri, havucu, vanillayı ve sıvı yağı ekleyin. İyice karıştırın.
Bütün sıvı malzemeyi kuru malzemenin bulunduğu kaba boşaltın ve hepsi karışana kadar alt üst edin. Fındıkları ekleyin. Daha fazla karıştırmayın.
Kaşıkla kalıplara paylaştırın. 20 - 25 dakika pişirin.
Fırından çıkardığınız kekcikler hafif soğduğunda kalıptan çıkarın, tamamen soğduğunda üzerine pudra şekeri ekleyerek servis yapın...

Haftasonu Menüsü

2008-12-01T00:46:00.001-08:00

Almanya'dan annem geldi, evde bol çikolata havası:)))

2008-11-30T23:21:00.000-08:00

Annem geldi, misafirler geldi...Tüm hoşgeldin partileri bizde yapıldı...Sanki bu zamanı bekler gibi işyerinden 8-9 gibi çıkıldı...Yağmur yağdığı gün Silivri'ye gidildi, dönüşte sağnak yağmura yakalanınca 40 dk'lık yol 4 saatte alındı. Debriyaja basan bacakta his kaybı oluştu:))) Çoookkkk şey olmuş yawww...

Haşhaşlı Çavdar Ekmeği

2008-11-24T02:00:00.000-08:00

Blog okumaya başladığım günlerden bu yana en eğlenceli bulduğum tarifler ekmek tarifleridir. Daha doğrusu ekmek gibi ünlü bir nesnenin evlerde üretilmesi çok çok eğlenceli geliyor bana. Ünlü bir insanın evinizde misafir edilemsi gibi mesela:)))
Tek başıma yaşadığım için ve bitmezzz!!! bir diyette olduğum için çok fazla pasta, yemek yapamıyorum. Bayram tatilinde bu açığımı kapatacağım inşallah. Ama ekmek her evde olması gereken bir şey olduğu için her hafta mutlaka ekmek pişiriyorum. Bu haftanın ekmeği kahvaltıya gidecekleri için pazar sabahı çok erkenden piştiler. Cumartesi akşamı marketten malzemeleri geldi (çavdar unu). Tezgahın üzerine tüm malzemeler sıra halinde hazırlandılar ve pazar sabahı sahibelerinin!! kalkıp kendilerini pişirmelerini beklediler. Sahibeleri Cumartesi gününün yorgunluğu ve gece Disko Kralı'na takılmasından dolayı pazar sabahı alarmı kapatıp tekrar yattı. Evet, bunu yaptı... Daha sonra aklı başına gelsiğinde ise yaklaşık 1 saat rotar yapmıştı ve ışık hızıyla mutfağa gidip hamur yoğurdu. Bu tarihindeki en hızlı yoğurulmuş hamur olabilir ve malzemeleri akşamdan hazırladığı için kendini tebrik etmiş olabilir:)))
Neticede hamur yoğuruldu, mayalandırıldı, ekmekler yapıldı, lezzetinin yanında pek şirin oldular. Kahvaltıya da sıcak sıcak gittiler 45 dk rotarlı olarak:(((
Çavdar ekmeğinin lezzetini çok sevmemle birlikte aslında fazla da almamaya çalışıyorum. Zira bir ince dilim vs. tutmuyor yarısı yeniyor o ekmeğin... Naapim çavdar ekmeği bende beyaz ekmek etkisi yapıyor. Ama bu hafta değişiklik yapmak istedim ve çavdar unu aramaya başladım. Henüz dayım çavdar unu üretmediği için dışardan alıyorum. Markette Sinangil marka çavdar ununu görünce bir deneyelim dedim. Zira blog dünyasında çok meşhur olan Söke'nin çavdarı yoktu. Sinangil un paketinin arkasındaki tarifte tüm hamuru çavdar unuyla yapmamı öneriyordu ama ben buğday unu ile karıştırdım, biraz da alternetif şeyler kattım. Neticede şöyle bir ekmek yaptım:

Malzemeler;
3,5 su bardağı çavdar unu
1,5 su bardağı buğday unu
1 paket instant maya
1 su bardağı ılık su
1/2 su bardağı ılık süt
1 yemek kaşığı pekmez (keçiboynuzu)
1 çay kaşığı şeker
1 yemek kaşığı yağlı haşhaş tohumu
1 yemek kaşığı mavi haşhaş tohumu
1 yemek kaşığı susam

Yapılışı:
İki çeşit unu eleyerek bir kaba alıyoruz. Ortasını açıp maya, su, süt, şeker ve pekmezi karıştırıp yumuşak bir hamur elde ediyoruz.
Hamuru ılık bir yerde 15-20 dk mayalandırıyoruz. Mayalanan hamuru 10-12 parçaya bölüp şekil veriyoruz. Bu aşamada ben hamurların yarısını sade ve yuvarlak yaptım. Diğer yarısının içine ise sıvıyağ ile yumuşatılmış haşhaş katıp yuvarladım. (Aynı hamuru ikiye bölüp büyük ekmek de yapabilirsiniz.)
Şekil verilmiş ekmekciklerin üzerine hafif nemli bir bez örterek ılık bir yerde 45-50 dk daha hamur iki katına çıkana kadar mayalandırıyoruz.
Mayalanan ekmekcikleri alıp üzerlerine keskin bir bıçakla verev şekiller yapıyoruz. Daha sonra bir fırça yardımıyla su sürüp, istediğimiz malzemeleri üzerine serpiyoruz. Ben mavi haşhaş tohumu ve susam kullandım. Önceden ısıtılmış fırına küçük ekmekleri 15-20 dk, büyük ekmek yaptıysak da 40-45 dakika üzeri iyice kızarana kadar pişiriyoruz.
Fırından aldığımız ekmekciklerimizi bir sepetin içine koyup, kolumuza takıp arkadaşımızın evine doğru yola çıkıyoruz. Sabah sabah kendi yaptığınız ekmekleri bir sepetin içinde arkadaşınıza götürmüş olmanız pazar neşenize neşe katıyor...
Afiyet olsun...

Türk kahveli, zencefilli kurabiye...

2008-11-22T14:08:00.000-08:00

Gazetecilik günlerime saygı niteliği taşıyan bir gün geçirdikten sonra fırtınaya yakalanmadan eve kendimi attım. O saatten sonra bu akşam ne yapsam diye düşündüm durdum. Yarın sabah kahvaltılı bir kızlar toplantısı var ve kahvaltının ekmeğini yapmak dışında bir de şekerli bir şey yapma görevi bana verildi...Tüm gün haber peşinde, boynumu ağtıran bir fotoğraf makinesi ile beraber pata küte o tarafa, haydi bu tarafa gitti şimdi bu yana diye koşturduktan sonra ben bu mesleği yıllarca nasıl yapmışım, bravo bana düşünceleri ile yuvarlandım durdum minderde... Dolayısıyla birşeyler yapmak için ayağa kalkmam da baya bir vaktimi aldı:))
Mühim amcaların işi zor kabul ediyorum ama gazetecilerin işi çookkkkk daha zor...
Eve geldikten sonra uzun bi zaman bloglarda gezinip durdum sonunda evin zencefil kokmasını istediğime karar verdim. Ve uzun zamandır da kurabiye yapmadığıma karar verdim. Kurabiye benim için çocukluğum demek oluyor... Küçükken Almanya'da ablamla, Giresunda ise küçük ablamla ve annemle kurabiye yapma anılarım nedense beynimde çok yer ediyor. Ortaokul yıllarımda kendim mutfakta başarılı, başarısız denemeler yaptığım zamanlarda da ilk sırayı kurabiyeler çekiyordu... Annem kurabiye yaparken en sevdiğim kalıbı kendimde rehin tutardım ve onunla sadece ben kurabiye keserdim...
Geriye dönüp baktığım bu anılar hem gülümsetiyor, hem acıtıyor. Yıllar geçse de anıların taze durduğunu farkettiğimde anılardaki en önemli kimselerin eksik olduğunu farkettiğimde canım çok acıyor...
Kurabiyeyi yaparken de böyle şeyler düşündüm durdum... Bir de Issız Adam'ın müziklerini aldım fona...Tam oldum...Bana Yalan Söylediler çok güzel değil mi?
Kurabiyeye gelecek olursaaakkkk... Orjinal tarif Portakal Ağacı'nda...Ben sadece hamuru ikiye ayırdım bir kısmına kakaoyu tarfiten daha fazla koydum, yoğurdum. Diğer kısmına ise Türk Kahvesi'ni fazlaca koyup yoğurdum. Seviyorum, naapimmm... Ha bi de her zamanki gibi ceviz yerine fındık kullandım...

Fotoğrafta da görüldüğü üzere kahvaltıya gitmeden önce kahve ile ilk testi yaptım... Takdir ettim:))) Kurabiyeyi:P

malzemeler:
1,5 su bardağı pudra şekeri
2 poşet vanilya (1 paket kullandım)
125g margarin, oda sıcaklığında
2 yumurta
yarım çay bardağı süt
1 tatlı kaşığı kahve (hamurun diğer kısmına bir kaşık daha kullandım)
4 su bardağı un
1 paket kabartma tozu
1 limon kabuğu rendesi
1 çay bardağı öğütülmüş fındık
isterseniz 1 yemek kaşığı kakao (hamurun diğer kısmına bir kaşık daha kullandım)
yarım çay kaşığı zencefil
tarçın

hazırlanması:
1. pudra şekeri, vanilya ve margarini mikserle karıştırın. yumurtaları ve süt ile erittiğiniz kahveyi ekleyin. 1-2 dakika daha çırpıp un ve kabartma tozunu ekleyin. iyice karıştırıp limon rendesi, ceviz, kakao ve zencefili ekleyin. yumuşak bir hamur elde edene kadar mikserle karıştırın.
2. hamuru sert bir zemine alıp yoğurun. (unu az geldiyse ekleyin) ceviz büyüklüğünde parçalar alıp şekil verin.
3. yağlı kağıt serili tepsiye dizip önceden ısıtılmış 175C fırında 5-10 dakika pişirin. fırından aldıktan sonra üzerlerine tarçın serpin.

Küçük bir holde büyük dekorasyon çalışmaları!:)

2008-11-20T07:11:00.000-08:00

Bu azıcık mekanda çok eşya barındıran yer benim holüm oluyor... Taşındığımdan bu yana eve her girişimde 'Buraya bir şeyler yapmalıyım' diye geçirip duruyordum içimden. Ama bir türlü sıra gelememişti...Taşındığımda sadece 8 kutu kitap ve 4 valiz kıyafetim olduğunu düşünecek olursak bir evi tüm teşkilatıyla kurmam tabi biraz vaktimi aldı. Çok kardeşli kalabalık bir aile olmak bana herrrr zaman avantaj sağlamıştır. Annem tarafından mobilyaları alınan, abim tarafından ise beyaz eşyaları tamamlanan, büyük abim tarafından tekstil ihtiyaçları karşılanan evim yengelerim ve ablalarım tarafından ise küçük elektronik eşyaları vs karşılanarak anonim bir şekilde oluşturulmuştur. Bu temel ihtiyaçları tamamlandıktan sonra evimin geri kalan detayları ise bana kaldı. Geçen gün bir hesap yaptım ve 1 yıllık maaşımın büyük bir kısmını üç şeye harcamışım: Ev elektroniği ve mutfak eşyası, yüksek lisans tezim için kitap ve doğal olarak kıyafet:))

Allahtan evim küçükte tamamen kontrolü kaybetmiyorum. Yoksa maaşın tamamını da bunlara yatırabilirdim. Geçen gün annem Almanya'dan teelfon açtı 'Haftaya geliyorum bir şey istiyor musun?' dedi. Cevaplarım yine aynı doğrultuda oldu 'Fackelman'a gidersen ben de olmayan kurabiye, kek kalıpları ve değişik mutfak aletleri al olur mu?':))) Bir de noel ile ilgili çıkan eşyalardan değişik benim beğeneceğimi umduğum şeyleri de al:)))

Annem ve yengem benim tarzıma uygun bir kazak beğenmiş, 'Yeşi bir kazak beğendim alsam giyer misin? (yeşil hiçbir şey giymememden yola çıkan bir soru) diye sordu. Ben de giyerim tamam ama sen kalıpları bak mutlaka diyerek olayı yine oraya bağladım:)))

Sanırım bir daha taşınmaya çok zor cesaret ederim:)))

Şimdi bu yukarıda fotoğraflarını gördüğünüz hol bu mutfak ve salon takıntıman dolayı daha yeni gündeme girdi. Aslında tam bir bütünlüğü yok çünkü derleme bir yer oldu... fakat şöyle bir özelliği var buranın. Benim ev ile ilgili takıntılarımdan haberdar olan büyük abimin bana hediye ettiği matkap ile kendim astım herşeyimi:) Evet sonunda bunu da yaptım... Daha önce avize takma, musluk tamir etme, mobilya birleştirme gibi işlemlerim olmuştu ama elime hiç matkap almamıştım. Sonunda bana tam teşekküllü bir matkap seti hediye edildi ve ben de bir cesaretle kullandım ve hiçbir duvarı indirmedim. (tamam itiraf ediyorum nasıl kullanılacağını yeğenim gösterdi:)))

Ama sonunda taktım işte küçük bir hole bir ayna (bir arkadaşım tamamen kendi yapıp en genci 50 yıllık kemer tokalatıyla süsleyip bana hediye etmişti çok beğenirim), bir kaç askılık (KOÇTAŞ'ta çoçuk odası askılığı olarak satılıyorlar ama aldanmayın ben çok beğendim ve küçük yerlere güzel çözümler sunuyorlar, üstelik çok ucuz 2,90 galiba tanesi) ve bir kapı süsü!! (en enteresanı bu kabul, teee üniversite yıllarımda ev arkadaşım yılbaşında getirmişti bunu bana. Giresun'a gittiğimde çatıdaki kullanılmayan eşyaların arasında buldum, üniversitedeki neşeli ev hayatımızı hatırlattığı için getirdim, kıyamadım gözümün önüne astım:))) Hatırşinas bir dekorasyon oldu bu...

Bir de alt kısma ayakkabılık dolap aldım, yere de pembe bir peluş ama nedese onu çekmemişim, onu başkası yaptıya, benim bir katkım yokya ondan sanırım:)))

Küçük fıçıcık bir evde yaptığım dekorasyon çalışmaları devam edecek...

Yeni bir keşif: Ruşeymli Ekmek

2008-11-19T09:24:00.001-08:00

Bu da son yaptığım ekmek deeermişim:))) Dilimleme makinem olsaydı aslında belki diyebilirdim, yağtım da böyle ful hatasız dilimledim derdim:))) Bunun yerine şimdi Halk Ekmek'ten aldım eve geldiğimde tabağa koydum bir de fotoğrafını çektim...

Halk Ekmek'in son zamanlarda çıkarttığı ürünleri ben çok beğeniyorum... Üzümlü, keten tohumlu favorilerim arasındaydı. Kendim yapmıyorsam ekmeği değişik bir fırına da denk gelmediysem kesin Halk Ekmek'ten alırım ekmeği.

Son gözde ürünüm ise yeni ürün olan Ruşeymli Ekmek oldu. Açıkçası beni önce adı cezbetti:)) Sonra araştırınca ne kadar değerli bir besin kaynağı olduğunu gördüm. Dün İstanbul Metrosu Füniküler girişinde bulunan Halk Ekmek Büfesi'nden aldım, tadını da çok beğendim.

İşte bunlar da özellikleri...

Buğday ruşeymi, tanenin filizlendiği bölgedir. Muhteviyatında yüksek miktarda A,E ve B1 vitamini, lesitin, esansiyel yağ asitleri ve proteinler ile minerallerden çinko, manganez ve krom bulunmaktadır. Döllenmeden sonra oluşan tohumda bitki embriyosu ile beraber besin deposu bulunur. Embriyo, bitkinin küçük bir kopyasını içinde barındırır. Besin deposu ise, bitki kendi besinini üretebilecek hale gelene kadar embriyonun büyümesini sağlayacaktır. Döllenmeden sonra tohum oluşurken bitki türüne göre nişasta ve protein ile birlikte şeker ve yağ da tohumla birlikte besin olarak depolanır. Nişasta tohum için gerekli olan enerji kaynağını sağlar. Depolanmış proteinler de bitki açısından önemli olan diğer proteinleri inşa etmek için embriyonun ihtiyaç duyacağı aminoasitleri sağlayacaktır. Buğdaydaki toplam proteinin yaklaşık % 8’ini içeren ruşeymin protein miktarı % 30 civarındadır.
Buğday ruşeymi tüm tanenin % 2-3’ünü oluşturur ve gıdalarda, kozmetikte aranan bir üründür. Gıda kullanımına uygun olan ruşeym oranı en fazla % 0,5’tir. Geleneksel bir değirmen sisteminde ruşeym, kepek azaltma pasajlarında elde edilir.
İçinde vücut için gerekli besin öğelerinin bir çoğunu yüksek miktarda içeren buğday ruşeymi, değerli bir maddedir. Bu maddenin % 15 oranında ekmeğe ilave edilmesi ile besin değeri yüksek, oldukça lezzetli ve iç yapısı homojen bir ekmek elde edilmiştir. Bu ekmeğin yeni bir çeşit ekmek olarak piyasaya sunulması, yeterli ve dengeli beslenme konusunda tüketiciye bir katkı olmuştur.
İçindekilerBuğday unu, içme suyu, ruşeym, kepek, gluten, ekmek hamur mayası, Gıda sanayi tuzu, sirke, Ekmek katkı maddesi [Emülgatör (mono ve digliseridlerin diasetil tartarik asit esterleri), şeker, enzim (fungal hemiselülaz, fungal alfa amilaz), antioksidan (askorbik asit)] ve koruyucu (kalsiyum propiyonat)

100 gr. Ruşeymli Ekmeği'n Besin Değeri
Enerji 224 kcal
Protein 9,5 gr.
Toplam Yağ 1,85 gr.
Diyet Lif 6,9 gr.
Karbonhidrat 42 gr.

http://www.ihe.com.tr/ekmek_ruseymli.asp

Mandalina Reçeli ve Tahıl Unlu Sandviç Ekmekler

2008-11-17T09:51:00.000-08:00

Aslında her şey benim geleneksel ekmek günümün gelmesiyle başladı. Yani günlerden cumartesiydi, ben kahvaltımı yapmış gazetemi okurken ve hafta sonu çalışmamak ne güzel bir duygu diye içimden geçirirken ekmek yapmam gerektiğini hatırlayıp mutfağa doğru yola koyuldum. Bu hafta hangi ekmeği yapacağıma bir süre önce karar verdiğim için malzemelerim zaten hazır zannederken aldığım çavdar ununu işyerinde unuttuğum aklıma geldi ve planlarda değişiklik oldu. Çavdar ve tam buğday unundan yapacağım ekmeği kepek ve arpa unundan yapmak zorunda kaldım ama şikayetçi değilim ben çok beğendim. Daha önce ki ekmek yazımda da belirttiğim üzere benim arpa ununun tadı ve kokusuyla aram çok iyidir.
Sonuçta ekmek yapmayı en azından hamurunu yoğurmayı başardım hallettim. Onu bir kenara koydum. Ekmek pişince şöyle olur böyle olur diye aklımdan geçerken konu reçele kadar geldi dayandı. (yalnız yaşayan insanlar bu cümlemi anlayacaklardır, öyle zamanlar oluyor ki beyninizden geçen diyaloglarda kendiniz sorup kendiniz cevaplıyorsunuzJ))
İşte böyle cümleler kurarken daha önce bloglarda gördüğüm mandalina reçeli geldi aklıma. Evde yeterli sayıda mandalina olduğuna karar verince hazırlıklara başladım. Mandalinaları soydum, suyunu sıktım, doğradım, hazırladım derkennnnn....bir süre de limon yerine limon suyu olurmu handikapında boğuştum. Sonuçta mandalina kabuklarını şekerle birlikte dolaba koymayı başardım. Bu arada ekmeğin mayası geldi. Topik şekiller yaptım üzerini sütleyip, unladım ve fırına attım.
Kısa bir süre sonra piştiler veee çok ama çok şirin oldular. Gerçi sanırım arpa ununun çok kabarmamasından kaynaklanan bir miniklik söz konusu oldu ama yine de güzellerdi.
Ekmeklerin tek başlarına fotoğraflarını çekecektim aslında ama ekmeğin kokusunu alan bir misafirim gelince kahve, sohbeti muhabbet, ekmek tatma derken kaldı tabiki.
Bu arada fotoğraflarım için de herkesten özür diliyorum. Memleketin en erken iş başı yapan (07:30L) insanı olarak sabah evden çıktığımda da karanlık oluyor eve geldiğimde de karanlık oluyor. Evimin aydınlatması da sarı loş üzerine olduğu için hangi makineyi denersem deneyeyim çok başarılı çekimler elde edemiyorum. Geçen hafta bir Canon A serisi SLR makine ile bu hafta da yine Sony dijital makine kullandım ama yine de olmadı. Bu konuda kısa vadede bir çözüm geliştireceğim ama ne???L((
Ben bunları düşünerek uyudum ve sabah kahvaltı bile yapmadan mandalina reçelimi yapmaya başladım. Öğleden sonra İKEA’ya ve Praktiker’e gitmeyi planlamıştım. Bir tarafım geldiğinde pişirirsin dedi diğer tarafım ise aklımın onda kalacağına karar verdi ve tabiki sabah Pazar günü 08:30’da ocağın başındaydımJ))
Aslında fena olmadı erken kalkmam. Zira saat 13:00’te evden çıktığımda çookkk işler başarmıştım akşam yemeği bile hazırdı düşünün artık.
Mandalina reçeli ocaktan aldım ve tenceresiyle bırakmıştım. Akşam geldiğimde kavanoza boşalttım.
Daha sonra minik somunlarımla reçeli bir araya getirip kendime bayram yaşattım. Kendim yaptım diye demiyorum -diğer blogcu arkadaşlar da demişti ziraJ- bu reçeli yapın. Mutfağınızın bir köşesine bu güzel renkli parçayı yerleştirin, kahvaltı sofralarınızı kavanozu açar açmaz ortaya dağılan mandalina kokusundan mahrum bırakmayın.
Benim gibi bir turunçgiller sever iseniz tam size göre. Kendi pişirdiğiniz ekmeklerle bir araya gelince daha da bir havalı oluyor benden söylemesi.
Bu kadar lafı uzatmanın üstüne gelelim tariflere...
Ekmek yapımı konusunda çıkış noktam çoğu zaman olduğu gibi
http://www.40firinekmek.com/saglikli_sandvicler.htm

1 bardak beyaz un
½ bardak çavdar unu (kepek unu kullandım)
½ bardak tam buğday unu (arpa unu kullandım)
½ tatlı kaşığı tuz
¾ tatlı kaşığı instant kuru maya
1 çorba kaşığı pekmez
15 gram tereyağı (1 çorba kaşığı), yumuşatılmış
¾ bardak süt
Üzeri için:
1 çorba kaşığı süt

1. Eğer elle yapıyorsanız unları, tuzu, pekmezi ve kuru mayayı geniş bir kapta karıştırın. Oda sıcaklığındaki sütü ve tereyağını karışıma ilave edip 5 dakika kadar yoğurun. Hamurunuz yumuşak ve kolay şekil verilecek kıvamda olacaktır.
2. Hamurunuzu ağzı kapalı bir kaba alıp 1 saat oda sıcaklığında bekletin.
3. Hamuru 9 eşit parçaya ayırın. Her bir parçayı mutfak tezgahı üzerinde iki elinizle yuvarlayarak altta kalacak kısımı bohça yapar gibi büzüp kapatın. Pişirme kağıdı serilmiş fırın tepsisine yerleştirin.
4. 30 dakika ılık bir yerde bekletip tekrar mayalanmalarını sağlayın.
5. Mayalanan somunların üzerine fırçayla süt sürüp azıcık un serpin.
6. Önceden ısıtılmış 190 derece fırında yaklaşık 20 dakika, ya da üstü iyice kızarana kadar pişirin.

Mandalina reçeli için bir çok blogdaki tarif okudum. En aklıma yatan tarifi uyguladım. http://cafesardunya.blogspot.com’da da benzer bir tariften güzel bir reçel yapılmış.

Malzemeler:
1 kg mandalina
1 yemek kaşığı limon suyu
750 gr şeker ( Aslında tarfilerin genelinde 1 ya da 1,5 kg şeker yazıyor ama ben ağırlıklı tadın mandalinada olmasını istediğim için şekeri az kattım.)
1 su bardağı mandalina suyu
½ su bardağı su
Mandalinaların suyunu sıkıp kabuklarının içinin zarlarını alarak ince ince doğruyoruz. Doğradığımız bu kabukları 1 bardak şeker ile harmanlayıp 1 gece buzdolabında bekletiyoruz.
Ertesi gün tencereye aldığımız kabukların üzerine mandalina suyunu, suyu ve şekerin kalanını ekleyip kısık ateşte pişiriyoruz.
Kabuklar yumuşamaya başlayıp, şekerler eridiğinde reçelin renginin şeffaflaşması gerekiyor. Bu aşamada kıvamını kontrol ediyoruz. Kıvamının normal olduğuna kanaat getirdiğimizde limon suyunu ekleyip birazcık daha kaynatıp alıyoruz.
Soğuyana kadar tencerede beklettiğimiz reçelimizi daha sonra kavanozlara alıyoruz.

Bu gün ancak böyle oldu...

2008-11-14T12:34:00.000-08:00

O olmazsa yaşayamam

O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.

Demeyeceksin işte.

Yaşarsın çünkü.

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.

Çok sevmeyeceksin mesela.

O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle O daha az sever seni,

Senin O'nu sevdiğinden.

Çok sevmezsen, çok acımazsın.

Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...

Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

Senin değillermiş gibi davranacaksın.

Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.

Paldır küldür yürüyebileceksin.

İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,

Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

Gökyüzünü sahipleneceksin,

Güneşi, ayı, yıldızları...

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.

"O benim." diyeceksin.

Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin...

Mesela gökkuşağı senin olacak.

İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.

Mesela turuncuya, yada pembeye.

Ya da cennete ait olacaksın.

Çok sahiplenmeden,Çok ait olmadan yaşayacaksın.

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,

Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.

İlişik yaşayacaksın.

Ucundan tutarak...

Can YÜCEL

Elmalı Çöreeekkkkk ve Sepeti...

2008-11-11T06:58:00.000-08:00

Fotoğrafı yerleştirip yazıyı bir gün sonra yazmak da neyin nesi oluyor tam bilemiyorum ama sanırım vakitsizlikten ya da mevcut vakti iyi kullanamamaktan kaynaklanıyor bu...

Son bir kaç gündür gelen giden misafirler, toplantılar derken bir koşuşturma içinde geçti.Bunlar yetmezmiş gibi bir de ben misafirliğe gittim. Tabi yukarıdaki sepetimle beraber...

Uzun zamandır şehir dışında yaşayan bir arkadaşımızın tekrar istanbul'a dönüşünü kutlamak amacıyla gittik bu ziyarete...

Tabi yanımızda elmalı çöreklerimizin oluşturduğu sepetimizle beraber...

Bu çörekler uzun zamandır gözüm gibi sakladığım bir maya poşetinden esinlenilerek yapılmıştır. Blogları karıştırırken aynı maya poşetinin bir kaç arkadaşın daha eline geçtiğini ve onların da yaptığını gördüm. Herkes sonuçtan memnundu ve tabi ben de...

Çocukken Almanya'da bu çöreğin benzerinde bir çörek yerdim her gün... Evimizin yakınında bir kafe vardı ekmek almak için de gittiğimiz bu kafeden benim hafızamda yer eden bir kaç şeyden biri bu mayalı çöreklerdir. Diğerleri ise kahve kokusu ve limonlu peykek...

Bir de bunların kızartılıp, şekere bulanmışlaı vardı ki onları da yeğenimle paylaşmamız oldukça zor olurdu...Bir daha ki sefere bu hamurların yarısını kızartmayı planlıyorum bakalım o çöreklere bi benzerliği olacak mı?

Elmalı çöreklerin pişirip soğuttuktan sonra poşetleyip sepete yerleştirince yanına ne koysam ne koysam diye düşünürken arkadaşımın nelerden hoşlanacağına dair bir iki küçük anımızı düşündüm. Daha önce istek üzere hazırladığım sepetlere de koymuş olduğum ve benim de makine kahvesi yaparken kullandığım jacops filtre kahve, bence hediye sepetlerinin olmazsa olmazı fındık ve annemin kendi köyümüzden toplayıp hazırladığı kuru ısırgan otu poşetiyle beraber sepetimizi hazırladım. Kuru ısırgan otunun faydaları ve nasıl kullanılacağını bilmeyen arkadaşlar bu linkten faydalanabilir. Ben de arkadaşlarım da bu bitkinin çayına özel bir ihtimam göstererek kışın mutlaka tüketiriz.

Ve şimdi gelgelelim elmalı çöreklerimizin tarifine...

Malzemeler

- 2,5 su bardağı un

- 1 paket yaşmaya

- 3 yemek kaşığı toz şeker

- 1 yumurta

- 50 gr tereyağı

- 1,5 çay bardağı ılık süt (yarım çay bardağı sütte maya eritilecek)

İç malzemesi:

- 3 adet elma

- ½ çay bardağı toz şeker

- ½ çay bardağı iri doğranmış fındık

- 1 çay kaşığı tarçın

- 2 yemek kaşığı yıkanmış ikiye bölünmüş kuru üzüm

- Üzerine isteğe bağlı olarak pudra şekeri - tarçın

Yapılışı: Yoğurma kabına aldığımız 1,5 su bardağı unun ortası havuz gibi açılır ve sütte eritilen maya konulur. Hafifçe karıştırdıktan sonra sırasıyla şeker, yumruta, tereyağ ver geri kalan süt katılır. Hamurun alışına göre geri kalan un azar azar katılarak hamur yoğurulur.

Yumuşak bir hamur elde edilene kadar hamur yoğurulmaya devam edilir. Hamur yoğurma işlemi tamamlandığında üzeri kapatılarak ılık bir yerde 40-50 dk mayalanmaya bırakılır.

Hamur mayalanırken içi hazırlanır. Rendelediğimiz elmaları şekerle beraber pişiririz. Şeker eriyip elmaların rengi döndüğünde ocağın altını kapatıp fındık, tarçın ve üzümleri ekleyip soğumaya bırakalım.

Hamur mayalanma işlemi tamamlandıktan sonra istediğimiz boyutta bezeler koparıp (büyük olmasın fazla zira tepside mayalanma ve pişme esnasında da büyüyorlar) içine malzememizden koyup elimizde yuvarlıyoruz. Tüm hamurun beze yapma işlemleri tamamlandıktan sonra tepsimize diziyoruz ve 30 dk da burada mayalanmasını bekliyoruz. 30 dk sonra önceden ısıtılmış fırınımıza koyup pişiriyoruz. 15 dk gibi kısa bir süre içerisinde pişen çöreklerimiz soğuduktan sonra üzerine pudra şekeri ve tarçın serpip afiyetle yiyor ve yediriyoruz.

Tam buğday ekmeğinin tam arkadaşları...

2008-11-10T09:59:00.000-08:00

Evde pişirdiğim ve ( kendim yaptım diye söylemiyorum) nefis olan Tam Buğday Ekmeğim kahvaltıya yetişemedi ama güzel bir hafta sonu öğlen yemeğinde ben ve arkadaşlarım tarafından tüketildi. Haftasonu evde olmanın en güzle yanı aheste bir kahvaltıdan sonra aheste aheste hazırlanan öğle yemeği keyfinin olmasıdır. Bu pazar da ben öyle yaptım ve aheste pazar keyfime katılmak için gelen arkadaşımla beraber uzun kahvaltı, kahve, gazete, öğle yemeği eşliğinde akşama uzanan güzel bir gün geçirdik. Tabi tüm gün benim pırasaya ıspanak dememle ve her seferinde atılan kahkahalarla geçti:)))

Beynimin neresinde ne var ama mantık olarak birbirine yakın gördüğüm şeylerin ismini çok rahat karıştırabiliyorum ve bunu asla değiştiremiyorum. Mesela; Selma ve Sema adında iki insanla aynı anda tanıştıysam ki - inanılmaz ama çok sık oldu bu:))- asla onlara kendi isimleriyle hitap edemiyorum.

İşte bu da sebzelerden ıspanak - pırasa ve kereviz - enginar için de geçerli. Ya onları ilk kez tanırken bir aradaydılar - ki hatırlamıyorum- ya da mantığım onları bir arada görüyor:)) Neticede ikisinin isimleri herr seferinde bir birine karışıyor ve pazarcıların anlık duraksamaları karşısında 'yani aslında şeyy' diye ikinci sefer istemeke durumunda ya da 'Evet, evet ondan da istemiştim' diyerek yanlış söylediğimi de almak zorunda kalıyorum...

Ispanak - Pırasa - Ispanak - Pırasa diye alıştırma yapmalıyım belki de:))

İşte bu fotoğrafta yaptığım yemek Pırasa:)) Yazınca olabiliyor aslında:)))

Tarifi yazmıyorum bildiğiniz pırasa işte. Pırasa, sarımsak, soğan, havuç, pirinç aralarındaki hiyerarşiye uygun tencereye girip zeytinyağı, kesme şeker ve su alıp piştiler. Sofrada şu anda Almanya'da ablamla birlikte sefa yapmakta olan annemin yaptığı salatalık turşusu ve közlenmiş kırmızı biber turşusunu veeee benim lezizzzz tam buğday ekmeğim ile çilek mumumu arkalarına alıp fotoğraf çektirip afiyetle yendiler...

Pırasa, pırasa, pırasa:)))

Tam Buğday Unlu Ekmek

2008-11-08T04:09:00.000-08:00

Nihayet bir hafta daha geçti ve 'Geleneksel Ekmek Cumartesi'si' gelmiş oldu:)) Daha önce bahsetmiştim dayımın kendi ürettiği unları keşfedip herbirinden birer poşet kendi evime aldığım günden beri ekmeği evde yapıyorum ya da yapıyoruz. Annemle nöbetleşe bu görevi sürdürüyorduk ama annem Almanya'ya gittiğinden beri iş başa düştü ve kendim pişiriyorum. Geçen hafta yaptığım pekmezli, arpa unlu, tam buğday unlu ekmekten sonra bu hafta sadece birini kullanmaya karar verdim. Her zaman yaptığımız klasik tarifin dışında birşeyler yapmaya da karar verince bir süre araştırıpğ değişik tarifler okudum. Bu tarfiler içinde en çok ilgimi çekenlerden biri de mayasına kimyon katılarak 12 saat önce hazırlanan tarfi oldu. Ev ekmekçiliği ile ilgili oldukça kapsamlı bilgiler ve tariflerin bulunduğu http://www.40firinekmek.com/ sitesinde rastladığım bu tarifi sonucundan ben çok ama çok memnun kaldım. Ekmeğin tadı bir harika. Kimyon tadı kesinlikle hissedilmiyor. Tek yapmanız gereken ekmeğin yapımına bir gün önceden başlamak o kadar:))) Benim dalgınlığıma geldi ve suyu biraz fazla kaçırdım, ona göre de mecburen un miktarını biraz arttırdım. Ekmek yapma makinem olmasına rağmen elde hamur yapmayı sevdiğim için elimde yaptım. Bence denemelisiniz...Tarifi sitedekiyle aynı şekilde aşağıya yazıyorum... Afiyet olsun...
Malzemeler:

2¾ bardak tam buğday unu
1¼ tatlı kaşığı instant kuru maya
¾ tatlı kaşığı tuz
1 fiske kimyon
1 çorba kaşığı bal
1¼ bardak su
1 çorba kaşığı limon suyu
3 çorba kaşığı zeytinyağı

Elde Yapılışı:
1. Kapaklı bir kapta, ¾ bardak unu, kimyonu ve ¼ tatlı kaşığı kuru mayayı karıştırın. Oda sıcaklığında ½ bardak suyu ilave ederek hamur haline getirin ve 12-15 saat ılık bir yerde mayalanmaya bırakın.
2. Eğer elle yapıyorsanız 2 bardak unu, balı, tuzu ve 1 tatlı kaşığı kuru mayayı geniş bir kapta iyice karıştırın. Oda sıcaklığındaki suyu, limon suyunu, önceden hazırladığınız karışımı ve zeytinyağını ilave ederek hamurunuzu 5-7 dakika yoğurun. Hamurunuz yumuşakça ve kolay şekil verilecek kıvamda olacaktır.
3. Eğer mikser ile yapıyorsanız, mikserinize hamur yoğurma aparatını taktıktan sonra 2 bardak unu, balı, tuzu ve 1 tatlı kaşığı kuru mayayı mikser kabına alın. Oda sıcaklığındaki suyu, limon suyunu, önceden hazırladığınız karışımı ve zeytinyağını ilave ederek hamurunuzu iyice karışana kadar 4–5 dakika yoğurun. Hamurunuz yumuşak ve kolay şekil verilecek kıvamda olacaktır.
4. Hamurunuzu bir top haline getirip ağzı kapalı bir kaba alıp hacmi iki katına çıkana kadar veya 1½ saat mayalanması için bekletin.
5. Hazırladığınız hamuru beyaz unla unlanmış mutfak tezgahına alıp 5 dakika yoğurun ve düzgün bir beze haline getirin. İyice unlanmış fırın tepsisine yerleştirin ve ılık bir yerde ½ saat mayalanmaya bırakın.
6. Önceden ısıtılmış 200 derece fırında yaklaşık 35 dakika ya da üstü iyice kızarana kadar pişirin. 7. Fırından çıktıktan sonra bir soğutma teline alıp 45 dakika beklettikten sonra servis edin.

Çikolatada gelinen son nokta:)))

2008-11-07T10:24:00.000-08:00

Bu ara mutfakta tek bir konu üzerinde üretim yapmayı bümyem kaldırmıyor. Yalnız kaldıkça canım değişik şeyler yemek istiyor ve hal böyle olunca da habire birbirinden bağımsız bir şeyler yapıyorum. Geçen akşam Kahve Dünyası'ndan aldığım kuverturlerden bahsetmiştim. İşte şimdi de onların geldiği son noktadan bahsedeceğim...

Aslında amacım truff yapmaktı ama iki akşam da eve gelirken krema almayı unuttuğum için yönümü çikolataya çevirdim.
Bloglar arasında gezinip nasıl bir çikolata yapsam diye düşünürken Pastacı'nın blogundaki bir kaç tarifi gözüme kestirdim. Bu sayfada gördüğünüz çikolata, çikolata ve Roches tariflerinden birini yapma amacıyla mutfağa girdiğimde aslında iki tarifi karıştırıp yaptığımı farkettim. Roches yapmak için Antep Fıstığı ve badem olmayınca ben de kahvaltılık gevrek kullandım. Ama tarifte sadık kaldık.
Şöyleki;
200 gr bitter kuvertur çikolata (ben Kahve Dünyası'ndan aldım)
100 gr fındık
100 gr ince doğranmış kayısı
9-10 tane kahve çekirdeği
1 çay bardağı su
2 tatlı kaşığı pudra şekeri
1 kaşık Türk Kahvesi
kullandım. Ve Pastacı'nın tarif ettiği şekilde malzemeleri şekerli suyla ıslayıp fırında 10 dk kadar kıtırlaştırdım. Daha sonra benmariyle erittiğim çikolatanın içine döktüm ve kaşıkla yağlı kağıdın üzerine parçalar koyup dondurdum.
Benmariyle erimiş çikolataların geri kalan kısmını ise çikolata kalıplarına koydum ve içlerine birer tane kahve çekirdeği yerleştirdim. Evet tahmin ettiniz ben çorbayı bile kahve ile yiyebilirim.
Çikolatalar donduğunda yağlı kağıttan çıkarıp tabağa aldım ve üzerlerine kahve serptim. Bu tamamen bana ait bir fikirdi ve benim kahveyi çok sevmemle alakalı bir durum.
Bu çikolataları ben sevdim ama insanlar neder diye düşündüm ve bir Roches!! bir tane de kahveli kalıp çikolatayı poşetledim ve işyerinde arkadaşlarıma ikram ettim. Onlar da sevdi...

Sakızlı Türk Kahvesi ve eşsiz sohbet...

2008-11-05T00:00:00.001-08:00

Dün akşam bir arkadaşımla buluşmak için sözleştik. Fırsat buldukça yaptığımız kahveli – sohbetli akşamlarımızdan birini geçirmek için bu sefer seçtiğimiz mekan Fındıklı Kahve Dünyası oldu.
Açıldığı ilk günden beri taleplere cevap vermekte zorlanacak kadar yoğun olan mekan genişlemiş ve sigara içilen – içilmeyen olarak iki bölüme ayrılmış. Ben uzun zamandır gidememiştim bu değişiklikten yeni haberim oldu. Çok sevindim, çok memnun kaldım. Sigara içerken de bıraktıktan sonra da insanların pasif içici olmasından hoşlanmıyorum.
Biz bir süredir evde de dışarıda da kendimizi teslim ettiğimiz lezzetin kollarına bıraktık kendimizi... Eskiden beri bilenler bizim gibi bu sene öğrenen kahve severler için için Sakızlı Türk Kahvesi tarif edilemeyecek bir lezzet...
İlk olarak Ege Bölgesi’ne tatile giden bir arkadaşımızın getirişiyle kendisiyle tanıştığımız kahveyi dışarıda Kahve Dünyası’nda rastladım ben. Başka yerlerde varsa da bilmiyorum...
Tanıştıktan sonra ileri seviyede bir kahve meraklısı olarak kolleksiyonuma katmam gerektiğini düşündüm ve şehirde nerede satıldığını buldum.
Kadıköy Balık Pazarı'nda, yani Kadıköy Çarşı içinde, Altınoluk Zeytinyağları diye bir dükkan var, Dicle Balık'ın karşısında. Bu dükkanda bir sürü bitkisel ürün, peynir, zeytin, zeytinyağı, turşu baharat vs. var. Ve işte bu enfes kahveden de var.
Buradaki kahvelerin asıl özelliği, değirmende, makinede çekilmeyip dibek taşında dövülerek öğütülüyor olması. Bunun üstüne bir de damla sakızı ilave edilmiş olması ortaya eşi benzeri olmayan bir lezzet çıkarıyor.
Bu dibek kahvesi, İzmir Hisarönü'nde hazırlanıp paketleniyormuş. Etiketinde ise bir tarih yazıyor: 1939 yılından günümüze meşhur dibek kuru kahvecisi İlyas Gönen.

Kahve Dümyası'ndan damağımda bu lezzetle çıkamadım tabiki. Yine o meşhur reyona kendimi kaptırdım ve evde truff - çikolata yapmak için kuvertur çikolata ile kahve çekirdeği aldım. Eve gelir gelmez de denedim...Fena olmadı ama daha profesyonel çalışmaları ileriki günlerde sizlerle paylaşacağım...

Fındıklı Paskalya ve Hediye Sepeti

2008-11-03T23:45:00.000-08:00

Eve erken gittiğim günlerde en sevdiğim şeylerden biri Martha Stewart’ı izlemek oluyor. Kendim yemek hazırlarken veya evde ufak tefek bir şeyler yaparken bir taraftan onu dinleyerek veya çok sevdiğim bir şey tarifi veriyorsa not alarak zaman geçiriyorum. Kaçırdığınız tarifler de problem olmuyor aslında zira internet sitesinde http://www.marthastewart.com/ tüm tarifleri veriyor.
Geçtiğimiz hafta paskalya döneminde yayınlanan program veriliyordu. Program yayın tarihleri Amerika ve bizde farklı olduğundan paskalyayla alakasız olan bu zamanda izlemiş olduk. Annesi ile beraber yaptığı paskalya çöreklerinin tarifini veren Martha, benim de aklıma düşürdü çörekleri. Onların yaptığı tariften yapacaktım aslında ama genel olarak tereyağlı hamur işini pek tercih etmediğimden yapamadım. Zira Martha, bir çok tarifinde olduğu gibi paskalyalarda da tereyağ kullandı. Ben daha bildiğimiz bir tarif üzerine yaptım çöreklerimi. Onun tarifinden aldığım özellik ise portakal, limon kabuğu, kuş üzümü ve kuru kayısı oldu. Martha, bu malzemeleri hamuru yoğururken içine kattı. Ben de hamurun bir kısmını sadece mahleple diğer kısmını ise evde olan malzemelerden mandalina, limon kabuğu ve doğranmış kuru kayısı ile yoğurdum. Ortaya çıkan sonucu ben sevdim...

Fındıklı Paskalya Çöreği

2 Yumurta (Birinin sarısı üstüne sürülecek)
½ paket yaşmaya
½ su bardağı süt
½ su bardağı sıvıyağ
3 çorba kaşığı toz şeker
Bir fiske tuz
3 tatlı kaşığı mahlep
Un
Kırılmış fındık veya file badem

Yaş mayayı ılık sütte eriterek yoğurma kabına alıyoruz. Daha sonra üzerine yumurta, şeker ve sıvıyağı katarak karıştırıyoruz. Bir fiske tuz ve mahlebi de kattıktan sonra hamurun kıvamına göre ununu katarak yoğurmaya başlıyoruz. Bu aşamada hamurun durumuna göre çok az ılık su takviyesi yapabiliriz. Bana; su hamuru açıp hafifletiyormuş gibi geliyor. Hamuru yoğurma işlemi bittikten sonra sıcak bir yerde 30 dk. Mayalanması için kapatıyoruz. Hamurun mayası olduktan sonra küçük küçük parçalar alıp üç tane fitil yapıp bunları çok sıkı olmayacak şekilde örük yapıyoruz. Ben çok iri olmasını istemediğim için dışarıda satılanlardan biraz daha minik ve ince paskalyalar elde ettim. Bu hamurtan 12 tane paskalya çıktı. Şekil verme işlemi bittikten sonra tepside mayalanması için 30-40 dk daha beklettim ve sonra üzerine yumurta sarısını sürüp kırılmış fındıkları serptim. Önceden ısıtılmış 160-170° fırında üzeri kızarana kadar pişirdim.
Daha sonra afiyetle yedik diye bitirebilirdim ama benim paskalyaların akibeti fotoğraftan da göreceğiniz üzere biraz farklı oldu. Paskalyalar soğuduktan sonra küçük küçük poşetlere girip, ağızlarını poşet ipiyle bağladım. Daha önce Eminönü’nden edinmiş olduğum sepete 7-8 tanesini dik olarak yerleştirdim. Yanına bir kutu T-Light simli mum, bir poşet kırılmış – kavrulmuş Giresun fındığı ve bir elma koyarak çok sevdiğim bir arkadaşıma yeni ev + geçmiş olsun hediyesi yaptım. İkimizin de yiyip içmeyi sevmesinden yola çıkarak hazırladığım bu sepet daha önceki yaptıklarım içerisinde başarılı grubunda yerini aldı.
Bu tarz hediyeler hazırlamayı hep sevmişimdir aslında. Özel üretim hediyelerle başlayan yolculuğum, yılbaşı sepetlerine ve pasta çörek sepetlerine kadar ulaştı. Kendimden daha yaratıcı fikirler bekliyorum...

Kabaklı Mercimek Çorbası

2008-11-03T12:14:00.001-08:00

İşte bu çorba o çorba...(Pastırma yazı ekmeğinin yakın dostu olan çorba yani:))

Pastırma yazı ekmeği...

2008-11-02T12:30:00.000-08:00

Yazdan kalma süper güneşli bir hafta sonunda yapılabilecek ne kadar güzel şey varsa yaptım diye düşünüyorum ve yorgun ama neşeli bir halde bu satırları yazıyorum... Uzun zamandır ertelediğim bir kaç hedef bu hafta sonu kendiliğinden oluverdi...Güzel de oldu...
Bir ekmek+çörekcik imalatı , sıcak bir çorba, güzel bir kahvaltı, kuzenle yapılan Topkapı Sarayı gezisi + zorla çiğköfte yedirme seansı:))) Baya çok şey yapmışım gerçekten yazınca ben de farkettim ama önce ekmeklerden başlayalım...
Uzun zamandır beyaz unu hayatından çıkarmaya çalışan ben hazır aldığı gıdalarla bunu yavaş yavaş başarmaya başladı. Ancak tabiki damak tadınıza göre herşeyin çok çeşidini bulmak pek mümkün olmuyor. Benim bu konulara ilgimi bilen dayım Ramazan Bayramı için kendilerini ziyarete gittiğimde bu sene ürettiği tam buğday, arpa ve mısır unlarından bana da hazırlamıştı ve bu artık kendin yap yolunda bir mesajdı bana. Bu unlardan yapılan tek üretimi annem yapıyordu. Ama annem yurt dışına çıkınca ve ben onun bir kaç ay daha bana gelmeyeceğine kanaat getirince kendim geçtim unların başına.
Geçen günlerde yaptığım ilk kekcik tarifimi biliyorsunuz. Şeker yerine pekmez, beyaz un yerine tam buğday kullanmıştım. Ancak bu hafta ekmeğin de çöreğin de mayalısını yaptım.
İnternet üzerinden tarifleri incelediğimde daha çok tam buğday, kepek ve çavdar unu kullanıldığını gördüm. Sizin oralarda nasıldır bilmiyorum ama Giresun'da yüksek köylerde arpa da yetiştirilir ve bildiğimiz yufka şeklinde ekmeği yapılır. Biz de ailecek bu ekmekleri yoğurda doğrayıp yeme konusunda ustayız... Bizim arpa unuyla olan yarenliğimiz böyle bir mazisi olduğu için yaptığımız ekmeklere genelde arpa unu katıyoruz. Kendimiz bir süre yapamasak bile anneannemden isterdik.
Şimdi ekmek yapmak için mutfağa girdiğimde okuduğum ve annemden gördüğüm tarifleri bir araya getirerek bir ekmek yaptım. Çıkış noktam Açık Büfe 'deki Cevizli Tam Buğday Unlu Ekmek tarifiydi. Yapım aşamasında bu tarife sadık kalmakla birlikte arpa unu takviyesi ve bir Giresunlu olarak ceviz yerine fındık kullanmak suretiyle ufak tefek değişiklik yaptım.
Açık Büfe'ye teşekkür eder, tarifimi buracıkta sunarım...

Tam Buğday Unlu Fındıklı Ekmek

2 su bardağı tam buğday unu
1 su bardağı arpa unu
1 su bardağı beyaz un
1 paket instant maya
1 tatlı kaşığı tuz
2 adet kesme şeker
1 su bardağı orta irilikte kıyılmış fındık içi
3-4 kaşık keten tohumu
½ çay bardağı ılık süt
3 su bardağı ılık su

Unları yoğurma kabına eleyip tuzu ekleyelim. Unun ortasını havuz şeklinde açıp mayayı, şekeri koyup yavaş yavaş karıştırmaya başlayalım.
Havuzdan başlayarak hamuru yoğurmaya başlayalım. Ilık suyu azar azar ekleyerek hamuru istediğimiz kıvama getirelim. İyice yoğurduktan hamuru 30-35 dakika mayalandıralım.Biraz mayalanmış olan hamuru unlanmış tezgah üzerine alıp elimizle yaklaşık 25 cm çapında açalım. Kıyılmış fındıkları ve keten tohumunu hamurun üzerine serpelim. Hamuru tekrar yoğuralım.
Hafifçe unlanmış kalıba hamuru yerleştirip, üzerine çizikler atalım ve 50 derecelik fırına hamuru koyarak 40-50 dakika daha mayalandıralım.Hamur kabarıp iyice yükselince, ekmeğin yüzüne biraz süt sürüp fırının ısısını 200 dereceye çıkaralım.
Ortalama 45-50 dakika pişirin. Pişen ekmeği fırından alarak hafifçe suyla nemlendirelim ve bir beze sararak ve soğumaya bırakalım.
Ben ortaya çıkan sonuçtan çok memnun kaldım. Yani ilk ekmek denememde böyle bir sonuç almak beni çookkk mutlu etti. O mutlulukla heralde fotoğrafta da gördüğünüz ufak tatlıları yaptım kendime.
Hamuru fırına koymadan önce küçük bir parça kopardım. Bu parçayı biraz tarçın ilavesiyle tekrar yoğurdum. Daha sonra kıyılmış fındık, tarçın ve kuru kayısıdan oluşan bir harç yaparak küçük bezelerin içine koyup yuvarladım. Yaklaşık 7-8 tane böyle beze yaptım ve küçük bir tepside ekmekle birlikte fırına koydum. Aynı mayalanma süresini ve aynı süt sürme işlemini minik çörekciklere de yaptım. Sonuç şekersiz ama başarılı tatlıcıklar olmuştu. Bir arkadaşım fındık çuvalcıklarından almak için uğradığında atıştıracak aperatif bir şeyin var mı diye sordu ve ben de ona bu çörekciklerden ve ekmekten ikram ettim. Yoldan aradı nerden aldıysan orayı söyledi kendin yaptıysan da tekrar yap dedi:)))

Yani bir Özgür bir de ben yedik şimdilik... İkimiz de çok sevdik... Umarım sizler de beğenirsiniz...
Bu arada bu ekmek yalnız değildi tabiki...Bence bir ekmeği en güzel bütünleyecek şey kahvaltıdır. Eğer kahvaltı öğününde değilsek o zaman kesinlikle çorbadır. Ben de bu doğrultuda kendime bir çorba yapayım dedim. Uzun zamandır canım kırmızı mercimek istiyordu ve seçimim bu yönde oldu. Ancak bu sefer birazcık farklılık yaptım ve bildiğimiz kırmızı mercimek, soğan, havuç üçlüsüne bir de kabak kattım. Bunu bir tavsiye olarak bir yerlerde okudum gibi hatırlıyorum ama çıkaramadım. Tüm malzeme iyice pişince blendırla pürüzsüz hale getirdim. Nane, limon takviyesiyle beraber ekmeğe katık yaptım. Sevdim ben ikisini de ...

Haftasonu hediyesi...

2008-11-01T09:44:00.000-07:00

Yalnız yaşayanlar bilir... İlk yalnız kalındığında en zor olan tek başına kahvaltı yapmak olur. Benim gibi kalabalık bir ailede yetişip sonrasında arkadaşlarla yaşayıp yalnız kalanlar için ise bu daha da zor olur. Tek başına kendi kendinzie 'Günaydın!' diyerek başlanılan bir günde kahvaltı sofrasında hiç kimseyle konuşmadan birşeyler yemek gerçekten çaba isteyen eylemlerdir.

Yalnız yaşamaya başladığım ilk zamanlarda evimi kurmam için yardım edenler, gelenler, gidenler, abim, annemm derken neredeyse 2 ay hiç yalnız kalmamıştım. Bu süreç bitip de herkes evine gidince ben yalnız bir kahvaltıya uyandığımda düşünmüştüm ilk bunları...

Hafta içi 07:30 itibariyle masamın başında olmamı gerektiren işim dolayısıyla 06:00'da yataktan kalkıyorum ve o saatte mümkün değil kahvaltı edemiyordum. Hafta içini bu şekilde geçirirken C.tesi ve Pazar sabahları ise kendimi ödüllendirmem gerektiğini düşünüyordum ve kendime enfes sofralar hazırlamaya başladım...

Kimi zaman arkadaşlarımı davet ettiğim kimi zaman ise gazetelerimle beraber oturduğum kahvaltı masalarımı çok acil bir durum olmadığı müddetçe terketmedim. Sigarayı bırakıp kahvaltı sonrası kahve - sigara keyfi yapamadığım ilk zamanlarda düşünmedim değil ama sonradan buna da alıştım...

Bu sabah da kendimi ödüllendirdiğim sabahlardan biriydi...Sigarayı bıraktıktan sonra aldığım kilolar kendini iyiden iyiye hissettirdiği günlerde börek, çörek, kızartma üçlemesini terkettim:(( Diyetisyen gözetiminde başladığım diyette ise ilk isteğim önce gözümün doymasıydı sanırım. Netice bu fotoğraftaki gibi bir sofra oldu... Tamam itiraf ediyorum bir kısmını da ben ekledim diyette yoktu. Ama günde 1200 kalori bazen yetmeyebiliyor...

Diyet Sefası

2008-10-30T13:14:00.000-07:00

Havuçlu – Pekmezli Kek:)

Tat olarak normal kurabiyelerden farklı olan diyet sefası (adını ben koydum:)) pekmez, kayısı kurusu ve havuç sayesinde hafif bir tatlı oluyor. İsteğe göre çeşit çeşit pekmezlerle tatlandırılabilen minik kekler enerji açısından da faydalı oluyor. 2 kaşık pekmezin, 2 mg demir, 80 mg kalsiyum ve 58 kilo kalori enerji içerdiğini göz önüne alırsak çokta göz önünde tutmadığımız bu besin eşsiz bir gıda maddesi olduğunu anlayabiliyoruz. Sağlık açısından pek çok yararı olan pekmez, özellikle soğuk havalarda tüketilmelidir. 200 gram pekmez, kalori açısından 1150 gram süte, 300 gram ekmeğe veya 350 gram ete eşdeğerdir. Üzüm ve pekmezde bulunan demir, insan vücudunun kolaylıkla kullanabildiği (artı 2) değerlikli demirdir.
Uzun zamandır gündemimizi işgal eden lif açısından zengin gıdalar artık bir çoğumuzun öncelikli tercihi oldu. Beyaz un yerine mutfaklarımızda kullanacağımız tam buğday, kepek veya arpa unları ile yapacağımız değişik lezzetler alışkanlıklarımızı değiştirmede bizlere yardımcı olacaktır. Bu lifli gıdalar sayesinde hem sindirim sistemimiz rahatlayacak hem de çok fazla kalori almadan hamur işi lezzetinden uzak kalmamış olacağız.

Malzemeler:

2 yumurta
1 çay bardağı sıvıyağ
1 çay bardağı süt
2 yemek kaşığı harnup pekmezi
1 tane rendelenmiş havuç
6-7 tane küp küp doğranmış kuru kayısı
1 tatlı kaşığı keten tohumu
2 kahve fincanı tam buğday unu
1 kahve fincanı kepek unu
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya

Yapılışı:
2 yumurtayı mikserle iyice çırpıp içine pekmezi katıp karıştırmaya devam ediyoruz. Yumurta ve pekmez iyice birbirine karışınca içine sıvıyağı ve sütü katıp karıştırmaya devam ediyoruz. Daha sonra vanilyamızı katıp karıştırıyoruz.
Havuç rendesi ve kuru kayısıları bir tabağa alıp karıştırıp daha sonra unluyoruz. Daha sonra kek karışımın içine katıp karıştırıyoruz, en son olarak kepek ununu, tam buğday ununu ve kabartma tozunu katıp karıştırıyoruz.
Çok akışkan olmayan koyu kıvamlı bir kek hamuru elde ediyoruz.
Bu hamuru kek kalıbına yayabileceğimiz gibi bizim gibi küçük kağıt kalıplara da koyabilirsiniz. Her kalıba bir buçuk yemek kaşığı hamur koyup önceden 125-150 derece ısıtılmış fırında 20-25 dakika pişiriyoruz.

Afiyet olsun…

Bir misafir ağırladım tiyatroda...

2008-10-30T05:07:00.000-07:00

Ekim ayı içerisinde Giresun'dan gelen bir misafirimle beraber iki kez tiyatroya gittik... AKM'deki sahnelerin kapanmasından sonra sadece Şişli Cevahir AVM ve Harbiye sahnelerinde oyunlar oynanan Devlet Tiyatosu'nda yer bulmak tabiki imkansızdı. Her akşam tek kişilik yerler vardı ama biz iki kişiydik...Dolayısıyla yönümüzü İBB Şehir Tiyatorları'na çevirdik. Her sezon oldukça fazla oyun görmeye çalıştığım şehir tiyatrolarında daha sezonun başında hayal kırıklığına uğradık. Yazar kadrosu ile övünen 'Yedi Tepeli Aşk' oyunu tam bir fiyaskoydu. Basit oyunculuk, basmakalıp sıkışık konular üzerinden kotarılmaya çalışan komedi... Aralarda geçen İstanbul kelimeleri...Beni bu oyuna şartsız, koşulsuz sürükleyen hatta taaaa Üsküdar'a kadar götüren tek şey tahmin edeceğiniz üzere İstanbul konusuydu. Lakin İstanbul üzerine yüzyıllardır kalem oynatan tüm yazarlara büyük bir saygısızlık yapılarak konular bambaşka yerlere çekilmişti. Yani bu güzel şehrin ruhuyla hiç bir alakası yoktu. Üzüldük, süzüldük, sinirlendik, vapur havası alıp Karaköy'e balık yemeye gittik...
Sonraki izlediğimiz oyun daha ümit vericiydi. 'Leonce ile Lena'.Alman romantizminin en önemli yazarlarından olan Georg Büchner’in (1813-1837) 24 yıllık hayatına sığdırdığı üç başyapıt (Danton’un Ölümü ve Woyzeck ile birlikte) arasında yer alan grotesk komedisi Leonce İle Lena, Ortaçağ döneminin bilinmezlikle şekillenen masalsı dünyasından izler taşıyan bir anlatım içinde, iki genç insanın birbirine âşık oluşunu ele alırken, soylu sınıfların zorba ve buyurgan tavırlarının eleştirisini yapıyor.
Eğlenceliydi, biraz korkutucu, biraz hiciv yüklüydü...
Show TV'de yayınlanan Dudaktan Kalbe dizisinde ne zaman açsam ağlayan Özge ÖZDER'in gülebildiğini gördüm, çok sevindim:)))
Diziyi sürekli izlemememe rağmen reklam aralarında felan gördüğüm kadarıyla ben depresyona girecektim neredeyse. Ama oyunda çok eğlenceli bir tipti, sevdim... Diğer oyuncuları da sevdim. Erhan Abir, Cengiz Tangör, Mert Turak, Tomris İncer.
Kısaca bence 'Leonce ile Lena'yı' yakın bir sahnede izleyin. Bir pazar günü saat 15'te Fatih Reşat Nuri Sahnesi'nde oyunu izleyip, çıkışta Tünel'de bir akşam yemeği yiyip dağılabiliriz:)))
Kasım ayının oyun planını henüz yapmadım ama geçen ay günlerce uğraşıp yer bulamadığım Devlet Tiyatrosu oyunlarından 'Bir Şehnaz Oyun' ve İBB Şehir Tiyaroları'ndan da'Kırmızı Pazartesi' hedeflerim arasında.
İzledikçe anlatmaya devam edeceğim...

Şerbethane'de bir bardak şerbet, çokça tarih...

2008-10-29T14:32:00.001-07:00

Önce yemeklerden mi başlasam, gezdiklerimden mi karar veremedim... Kendim yapmamış olsam bile yemek ve geziyi birleştirerek yazayım dedim:))
Haftasonlarında bazen arkadaşlarımla bazen de yalnız yaptığım İstanbul keşif gezilerimden birinde bu mekanı keşfettim...
Sultanahmet Arasta Çarşısı’nın yanındaki sokaktan geçerken yeni bir mekan daha doğrusu bir şerbet tezgahı dikatimi çekti. Mekana yaklaştıkça adının Şerbethane olduğunu ve mekanın dekorasyonu kadar şerbetlerinin de ilginç olduğunu gördük ama sadece ben böyle düşündüm sanırım çünkü arkadaşım hiç sevmedi...
Resimlerinden de göreceğiniz üzere dekorasyon ve ortam çok güzel... Tamam itiraf ediyorum mekanda kendi fotoğraflarım da var ama o kaaddddaarr geniş çıkmışımki yayınlayamadım:(((

Arkadaşımın fotoğrafını da sormadan koyamadım. Neticede önemli olan mekan değil mi? O da işte burada:)))
Biz burada bir akşam Ramazan'da bir akşam da sonrasında yemek yedik...

Açık havada aydınlatmalar, mekanın akustiği derken kafanızı kaldırdığınızda Sultanahmet Camisi'nin minareleri ve ışıklandırması gözünüze çarpıyor.
Ben mekana bayıldım, şerbetine ve kahvesinede tabiki... (Laf aramızda Ramazan'daki yemekleri hakkında aynı şeyi söyleyemeyeceğim...)
İstanbul'da oturan herkese tüm Sultanahmet çevresini ve bu mekanı mutlaka görmelerini tavsiye ediyorum. En azından bir demirhindi şerbeti yada kahve için...

Selamlarrrr

2007-09-21T05:19:00.000-07:00

Bir yıl önce selam verip devamını sonrasında getiren kaç kişi vardır bilmiyorum ama bundan sonra daha seri olma yönünde kendi kendime söz verdim...
Geçen yıl başlamış olduğum ahçılık kursu ile doğru orantıda başlamış olduğum bloggerlık hayatım ahçılık kursumla aynı kaderi paylaştı...
Benim planlarıma göre her hafta gittiğim kursta yaptıklarımı yazacaktım ve hem tariflerimi arşivlemiş hem de ahçılık becerilerimi!!! sizlerle paylaşacaktım...
Peki ne oldu?
Şöyleee... Ben deniz tanıdığı insanların yanında, iş ve okul hayatında bir süre sonra gayet aktif bir duruşa sahip olurken, ahçılık kursunda üstüme üstüme gelen ablalara karşı hiç bir duruş oluşturamadı ve oradan uzaklaştı:))
Kendim de bir belediye mensubu olduğumdan belediyenin kursuna gitme konusunda tereddüt etmemiştim ancak hayallerimi süsleyen kurs ilk derste mahallenin teyzelerini gördüğüm anda tuzla buz oldu:))
Zira ortada ne ahçılık milli takımının mensupları ne de Oktay Usta türünden şirin, becerikli, entel ustalar vardı:)
Beraber pişirip beraber yiyelim zihniyetine sahip bir grup ablanın oluşturduğu kurstan kısa vadede uzaklaşınca blogum da o küskünlükle kaldı işte...
Şimdi aradan bir yıl geçti... Ahçılık kursuna gitmiyorum ama kendi mutfağımda yaptığım yemekleri, gezdiğim yerleri, benim İstanbul'umu, evimi, tezimi, okulumu bu sayfaları okuyan herkesle paylaşmak istiyorum...
Söyleyecek sözü olan herkesi de okumak ve paylaşmak tabi ki...
Görüşmek üzere...